"คุณเสี่ยวกู๋ไท่ ของแบบนี้พวกเราคงกินไม่ไหวแล้วนะ"
วัตถุดิบอาหารระดับ A ถ้ากินแค่นิดหน่อยก็พอไหว แต่ถ้ากินเยอะไปท้องแตกตายแน่
"ไม่เป็นไร ข้ายังเอาอย่างอื่นมาด้วย"
เสิ่นจืออินหยิบของทั้งหมดในมิติออกมา มีหอยนางรมยักษ์ใหญ่พอๆ กับชาม ปูอลาสก้าใหญ่เบิ้ม และกุ้งมังกรตัวใหญ่
พวกนี้คืออสูรทะเลที่กลายพันธุ์แต่ระดับไม่สูงนัก
พวกเขาตั้งเตาปิ้งย่างในลานบ้าน แล้วทุกคนก็เริ่มวุ่นวายทันที
เสิ่นจืออินตัดหนวดปลาหมึกยักษ์หนึ่งท่อนโยนให้หมาป่าจันทราเงินกับแมวสองตัวกิน
แมวสองตัวกินได้ไม่เท่าไหร่ แต่หมาป่าจันทราเงินกลับกินอย่างเอร็ดอร่อย ตื่นเต้นจนปลายหางสั่นระริก
สัตว์เดรัจฉานมีร่างกายแข็งแกร่ง การกินเนื้อสัตว์ที่มีระดับสูงกว่าตัวเองนิดหน่อย ตราบใดที่สามารถหลอมรวมพลังได้ทันก็ไม่มีปัญหา
นางยังตัดอีกท่อนหนึ่งเอาไปให้พวกผึ้งกับมดที่สวนหลังบ้านด้วย
วันนี้ทุกคนได้กินของอร่อยกันถ้วนหน้า
จวินหยวนกินเยอะที่สุด ปลาหมึกยักษ์ที่ใหญ่ขนาดนั้นนอกจากส่วนที่กินไม่ได้ ก็ถูกเขากินเรียบ
"ท่านพี่จวิน สอนข้าหลอมอาวุธหน่อยเถอะ"
เสิ่นมู่เหย่ที่ดื่มเหล้าไปหน่อย จู่ๆ ก็พุ่งไปยังตรงหน้าจวินหยวนพร้อมกับไถลตัวลงไปคุกเข่า แล้วกอดขายาวๆ ของเขาไว้
"ข้าอยากเรียนทำยังไงให้เฮลิคอปเตอร์ใหญ่ขนาดนั้นหลอมให้เล็กลงได้ มีเฮลิคอปเตอร์ที่ย่อขยายได้แล้ว ต่อไปข้าจะหลอมยานอวกาศที่ท่องไปในจักรวาลให้ได้!"
จวินหยวนชำเลืองมองเขา "ความทะเยอทะยานไม่น้อยนี่"
เสิ่นมู่เหย่เท้าเอวหัวเราะลั่น "แน่นอน ข้าตั้งปณิธานไว้ตั้งแต่เด็กว่าจะต้องต่อยพี่ชายกับพ่อให้หมอบให้ได้!"