ทหารม้าคนเถื่อนนับพันพลันเบียดอัดกันเป็นกลุ่ม
คนเถื่อนที่อยู่ด้านหลังออกแรงดึงบังเหียนม้าไว้
ในจังหวะนั้นเอง หลินเฟิงสั่งให้เปิดฉากโจมตีระยะไกล
พลันมีลูกธนูขนปีกพร่างพรูขึ้นสู่ท้องฟ้าราวเมฆดำ พุ่งข้ามอากาศแล้วปักลงใส่เหล่าคนเถื่อนที่เบียดเสียดกันอยู่
เกิดความโกลาหลขึ้นอีกระลอก คนเถื่อนถูกลูกธนูมากมาย
แนวหน้าค่อย ๆ เคลื่อนต่อไป ส่วนด้านหลังยังคงรออยู่
หลินเฉี่ยวเม่ยโจมตีระยะไกลระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างไม่ขาดสาย
แม้จะค่อย ๆ ไร้ผล เพราะลูกธนูล้วนถูกคนเถื่อนใช้โล่หรือเบาะหนังแกะป้องกันไว้
แต่ก็ยังมีคนเถื่อนบางคนถูกลูกธนูเพียงประปราย จนพลัดตกจากหลังม้า
กว่าคนเถื่อนจะจัดขบวนทัพใหม่ได้ คาดว่าทหารม้าคงสูญเสียไปแล้วกว่าสองร้อยนาย
ยามนี้ ทหารม้าคนเถื่อนเกือบพันนายกระจายตัวออกในทุ่งกว้าง แผ่เป็นรูปพัดอ้อมเข้าหากองทัพของหลินเฟิง
หลินเฟิงจัดกองทัพแต่ละหน่วย โดยให้ทหารเก่าคอยนำทหารใหม่
ตั้งขบวนเป็นรูปค่ายกลดาบ ให้ทหารที่ยืนอยู่แนวหน้าถือหน้าไม้เตรียมพร้อม
หลินเฟิงสังเกตทหารประจำเมืองเหล่านั้น
แม้พวกเขาจะแสดงท่าทีตื่นตระหนกและหวาดกลัว แต่ก็ยังดีกว่าทหารชายแดนมาก
อย่างน้อยจนถึงยามนี้ ก็ยังไม่มีผู้ใดหนีทัพกลางศึก
ทหารม้าคนเถื่อนพุ่งเข้ามาในระยะห้าสิบก้าวอย่างรวดเร็ว พวกมันหลบอ้อมรังผึ้ง ก่อนเร่งความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด
เมื่อมองเห็นทหารม้าคนเถื่อนเต็มทั่วทั้งขุนเขาและท้องทุ่ง นี่นับเป็นบททดสอบอันโหดร้ายต่อจิตใจของเหล่าทหาร
ลูกธนูที่โบยบินเต็มฟ้าก็พุ่งดิ่งลงมาจากกลางอากาศเช่นกัน