หลินเฟิงพลิกตัวถอยฉากอย่างรวดเร็ว
ชายฉกรรจ์สองคนตรงหน้าตามติดไม่ลดละ สีหน้าเหี้ยมเกรียม ราวกับมีความแค้นที่ฆ่าบิดากับหลินเฟิง
เซี่ยจ้งร้อนใจ ทว่าชั่วขณะนั้นยังฝ่าวงล้อมของชายฉกรรจ์ทั้งสามออกมาไม่ได้
จนปัญญา จึงโยนดาบเหล็กของหลินเฟิงที่ยังอยู่ในฝักออกไป
หลินเฟิงกลิ้งตัวลงกับพื้น หลบพ้นทวนยาวที่แทงไล่ตามมา
เขารับดาบเหล็กที่เซี่ยจ้งโยนมาได้อย่างคล่องแคล่ว ก่อนคว้าด้ามดาบชักออกจากฝัก
มือซ้ายโยนฝักดาบใส่ชายฉกรรจ์ที่ถือทวน
ชายผู้นั้นเอียงศีรษะหลบฝักดาบ เปิดโอกาสให้หลินเฟิงได้หายใจหายคอ
ในที่สุดหลินเฟิงก็ยืนตัวตรง มือกำดาบเหล็กของตนแน่น
การหลบหลีกและโต้กลับต่อเนื่องกันนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ
บริเวณรอบโรงน้ำชาวุ่นวายไปหมด
โรงน้ำชาที่สร้างขึ้นจากไม้ไผ่กับฟางก็ถูกผู้คนชนจนพังครืน
คนชงชาหนีไปไกลแล้ว ทั้งยังกระทืบเท่าด่าทอไม่หยุด
จ้าวซั่วถูกฟันล้ม โชคดีที่สวมเกราะอ่อนไว้ด้านใน แม้หัวไหล่จะเจ็บแปลบจากแรงฟันของดาบ แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ
เขาลุกขึ้น ชักดาบเอวออกมาเข้าต่อสู้กับชายฉกรรจ์สองคน
เขานึกยินดีอยู่ในใจ หลังผ่านการฝึกโหดร้ายจากหลินเฟิง แม้ต้องสู้กับชายร่างใหญ่สองคนเพียงลำพัง ก็ยังไม่เสียเปรียบ
หญิงร่างกำยำผู้นั้นกับชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง คนหนึ่งถือแส้หนังอ่อน อีกคนถือดาบยาว
ทั้งคู่พุ่งตรงมายังหลินเฟิงซึ่งอยู่ไกลออกไป
ชายถือทวนไล่ตามหลินเฟิงติดๆ ปลายทวนทุกครั้งมุ่งแทงเข้าใส่จุดตาย
น่าเสียดาย ทุกครั้งล้วนคลาดไปเพียงเล็กน้อย เมื่อแทงต่อเนื่องหลายครั้ง เขาจึงผ่อนลมหายใจลงเล็กน้อย