เจ้าหน้าที่พยาบาลสาวอธิบายอาการเสร็จก็เดินออกไป
ลู่ติ้งหยวนมองเซี่ยหลีที่ดูอ่อนเพลียก็รู้สึกไม่ชินเล็กน้อย
เขายืนอยู่ข้างเตียงของเซี่ยหลี ขมวดคิ้วมองเธอ แล้วเอ่ยถามว่า "หมอบอกว่าให้ฉีดยาลดไข้ก่อน คืนนี้อยู่โรงพยาบาลเถอะ ถ้าไข้ยังไม่ลดก็ต้องอยู่รักษาต่อเพื่อสังเกตอาการ
เธอต้องการเอาอะไรมาไหม? ผมให้สหายผู้หญิงคนหนึ่งช่วยเก็บของให้ แล้วเดี๋ยวจะเอามาให้"
เซี่ยหลีคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ให้ใครสักคนเอาของใช้สำหรับล้างหน้าแปรงฟันมาให้ฉันหน่อย แล้วก็เอาเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนมาด้วยชุดหนึ่งก็พอ"
จะเป็นหวัดก็เป็นหวัด แต่ด้วยสภาพร่างกายของเธอ อยู่โรงพยาบาลแห่งนี้ได้ไม่นานหรอก ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าพื้นที่เก็บของจะถูกเปิดเผย เธอไม่ต้องเอาของเหล่านี้มาเลยด้วยซ้ำ
ลู่ติ้งหยวนพยักหน้า เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยอีกคำ "ยังมีอะไรที่อยากได้อีกไหม?"
เซี่ยหลีเหลือบมองเขาแล้วถามด้วยสีหน้าจริงจังและจริงใจว่า "คืนนี้เธอไม่วิ่งก่อนได้ไหม? รอฉันออกจากโรงพยาบาลแล้วค่อยวิ่งได้ไหม?"
ลู่ติ้งหยวน: ...
สมองของเขาคงถูกลาเตะแน่ ๆ ถึงคิดว่าเซี่ยหลีเป็นผู้หญิงอ่อนแอที่ต้องการความดูแล
ไม่อยากทะเลาะกับคนไข้ ก็เลยทำเป็นไม่เห็นไม่รู้ เดินหนีหันหลังกลับไปหน้าตาเฉย