ถึงจุดนี้เรื่องนี้ก็จบลงอย่างเป็นทางการแล้ว ยังไม่มีแผนจะเขียนตอนพิเศษ สองสามวันนี้จะขอกลับไปเก็บรายละเอียดคำผิดในเนื้อเรื่องให้เรียบร้อย ขอบคุณทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุนมาตลอด ก้มหัวคาราวะอีกครั้ง
นี่คือเรื่องที่สามในแนวกลุ่มตัวละครที่ผมเขียนจบ เรื่องแรกเป็นแนวโรงเรียนสายไล่คะแนน เรื่องที่สองเป็นแนวบำเพ็ญเซียนแบบกลุ่มตัวละคร และเรื่องที่สามคือเรื่องนี้ เป็นแนวกลุ่มตัวละครบนฉากหลังโรงเรียนยุคอวกาศ สำหรับคนที่ไม่ค่อยได้อ่านนิยายออนไลน์อย่างผม ที่เขียนออกมาได้สามเรื่องแล้วได้รับการตอบรับดีพอสมควรแบบนี้ ตัวผมเองก็พอใจมากทีเดียว
แรงบันดาลใจด้านหุ่นรบและกลุ่มตัวละครยุคอนาคตของผม มาจากการ์ตูนเรื่องหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนชื่อ "จอมโจรทะยานฟ้า หลวงพี่ลอลเล็ก" สมัยนั้นเลิกเรียนทำการบ้านเสร็จก็จะนั่งจ้องทีวีรอตอนใหม่ ดูนักรบเผ่ามอเตอร์ไซค์กับนักรบเผ่าสัตว์ดุร้ายต่อสู้บ่อเบ้ากันไปมา
สมัยนั้นในฝั่งเผ่ามอเตอร์ไซค์ผมชอบนักรบเฮลิคอปเตอร์ "หวงเฟิง" ที่สุด เป็นคนรักเพื่อนพ้อง ชอบช่วยเหลือผู้ถูกอธรรมกลั่นแกล้ง ส่วนฝั่งเผ่าสัตว์ดุร้ายชอบ "จินเถียเช่อ" มากที่สุด ตอนที่เขาตะโกนว่า "เปิดใช้พลังงานสำรองที่ซ่อนอยู่ด้านหลัง" แล้วจากไปในสมรภูมิ ผมร้องไห้หนักจนกินข้าวไม่ลงสองวัน และประโยคของราชาเสือ "สงครามคือเกมที่สกปรก และฉันคือนักเล่นที่สกปรก" ผมจำได้มาถึงทุกวันนี้