ยานลอยสีเงินเทาถูกยิงออกจากฐานของสถานีอวกาศ ทะยานมุ่งหน้าสู่กาแล็กซี G72 ด้วยความเร็วสูงลิ่ว ทิ้งสถานีอวกาศที่เพิ่งตกอยู่ในเงื้อมมือศัตรูไว้ไกลแสนไกล
“มีคนหลบหนีไปได้” คังเหยา ผู้ควบคุมห้องควบคุมกลางรายงานสถานการณ์ให้ทุกคนในช่องสัญญาณทราบอย่างรวดเร็ว เขาหาวิธีควบคุมยานลอยลำนั้นในระบบไม่ได้ สีหน้ายิ่งดูเลวร้ายลงทุกที “ที่มันหนีไปคือยานลอยสำรองยามสงคราม สถานีอวกาศไม่มีสิทธิ์เข้าถึง”
“ห้ามปล่อยให้มันหนีไป” หลี่เจ๋อเทียนตอบสนองทันที เขาก้าวยาว ๆ เดินผ่านทางเดินที่มืดมิด ไฟกะพริบสะท้อนไปตามจังหวะก้าวที่เด็ดเดี่ยว “ทุกคนรายงานสถานการณ์ของตัวเอง”
เสียงรายงานดังขึ้นระนาดจากในหูฟัง พอหลี่เจ๋อเทียนเดินมาถึงห้องควบคุมกลางก็ได้ยินครบทุกเสียงพอดี เขาเดินไปที่แผงควบคุมกลางแล้วกดคังเหยาที่กำลังจะลุกให้นั่งลง “คนที่หนีไปยืนยันแล้วว่าคือวิลสันกับบอดี้การ์ดส่วนตัว… คาดว่าคนที่จะมารับมันก็น่าจะออกเดินทางแล้ว ต่อจากนี้ทุกคนฟังคำสั่งและปฏิบัติภารกิจ!”
“รับทราบ!”
หลี่เจ๋อเทียนวางมือเดียวลงบนแผงกระจกของแผงควบคุมกลาง จ้องแผนที่โฮโลแกรมบนแผงควบคุมด้วยแววตาเผาผลาญ “ดาบหลีหมิงอยู่ทำภารกิจระเบิด ห้ายอดกระบี่แห่งหลีหมิงผู้แข็งแกร่งที่สุดประสานงานกับเหยี่ยวล่าเพื่อลอบสังหารวิลสัน หากเจอกองทัพกบฏที่มารับให้ถอยทันที ห้ามฝืนต่อสู้ เข้าใจหรือไม่?!”
“เข้าใจ!”
ตามคำสั่งเดียว ยานลอยหลายลำเจาะทะลุความมืดพุ่งออกจากวงโคจรที่ต่างกันมุ่งสู่จุดเป้าหมาย เพราะตามหาตำแหน่งของยานลอยของวิลสันไม่เจอ ทุกคนจึงต้องแบ่งกลุ่มขับยานลอยต่างลำกันออกตามล่า เจียงหลินกับเฉวียนหย่าเป็นกลุ่มหนึ่งเดินเส้นทางที่ไกลที่สุด ส่วนเจียงอิง คังเหยา และหยางซิงเดินเส้นทางที่ไกลเป็นอันดับสอง เมื่อพบร่องรอยของยานลอยวิลสันเมื่อใดให้รายงานขึ้นทันที