ขณะที่ร็อกกำลังวาดฝันถึงอนาคตที่มีสูตรโกงติดตัวอยู่
ฉับพลันนั้นเอง เงาสีเงินสายหนึ่งก็พุ่งผ่านข้างกายร็อกไปในชั่วพริบตา
ร็อกทั้งตัวรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะมีแสงสีเงินอีกสายพุ่งผ่านข้างกายไป คราวนี้เขาถึงเพิ่งได้สติ รีบหันไปมองทันที
สิ่งที่เห็นคือปลาสากยาวกว่าหนึ่งเมตร ตัวปกคลุมด้วยเกล็ดสีเงินทั้งร่าง กำลังว่ายวนอยู่รอบตัวเขาไม่หยุด
ลำตัวของมันเรียวยาวราวกับกระสวย เกล็ดสีเงินสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้ผิวน้ำ ดวงตากลมโตจ้องร็อกเขม็ง
ร็อกคิดในใจว่าแย่แล้ว เขาก้มมองร่างกายตัวเอง ลูกมังกรที่เพิ่งฟักออกจากไข่ยังดูอ่อนเยาว์ เยื่อปีกบางจนแสงลอดผ่านได้ ส่วนขาหลังก็ยังไม่มีแรงพอ
ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ร็อกเพิ่งฟักออกจากไข่ด้วยซ้ำ แค่บินยังทำไม่ได้เลย ถ้าอยู่ในเกม ต่อให้เจอนกปลาเขาก็อาจจะสู้ไม่ไหว เขาจึงคิดจะหันไปว่ายเข้าหาฝั่งตามสัญชาตญาณ หางตีน้ำอย่างลนลาน ส่วนเยื่อปีกก็หุบแนบลำตัวด้วยความหวาดหวั่น
ปลาสากที่หมายตาร็อกอยู่จะยอมปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนี้ไปได้ยังไง? ในเมื่อมีไก่ที่ถอนขนเรียบร้อยแถมยังตกน้ำอยู่ตรงหน้า เนื้อมาถึงปากขนาดนี้แล้ว ใครจะยอมคายคืนกันล่ะ
มันสะบัดหางเร็วขึ้นทันที ความเร็วของทั้งร่างพุ่งถึงขีดสุด ก่อนจะพุ่งเข้าไปกัดร็อกอย่างแรง
ตามความคิดของปลาสาก คมเขี้ยวคราวนี้น่าจะกัดเนื้อร็อกหลุดมาได้สักชิ้น อย่างดีที่สุดก็คงฉีกเนื้อก้อนใหญ่ให้ไอ้ไก่หัวทึบไร้ขนตัวนี้รู้ซะทีว่าใครใหญ่
แล้วร็อกก็เห็นค่าพลังชีวิตของตัวเอง
พลังชีวิต: 3236/3237
ลดไปแค่ 1 แต้มเท่านั้น ไม่กี่วินาทีต่อมา ความเสียหายเล็กน้อยนั่นก็ฟื้นกลับมาเต็ม
ร็อกชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะค่อย ๆ ฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียม แต่พออยู่บนหัวโต ๆ ของเขาแล้วกลับดูพิลึกชอบกล
ร็อกหมุนตัวกลับอย่างฉับพลันราวกับเรือบรรทุกเครื่องบินกลับลำ
“นึกว่าแกจะเก่งแค่ไหน ที่แท้ก็แค่ไอ้กระจอก ฉันว่าแกนี่ใจกล้าเกินตัวจริง ๆ วันนี้ต้องจัดหนักให้รู้เรื่องซะแล้ว!”
ร็อกอ้าปากส่งเสียงคำรามเยาะเย้ยใส่ปลาสาก เสียงคำรามกลายเป็นฟองอากาศสายหนึ่งพวยพุ่งอยู่ใต้น้ำ
ปลาสากยังไม่ทันหายงุนงงกับการที่มันไม่อาจสร้างความเสียหายได้แม้แต่น้อย ร็อกทั้งตัวก็พุ่งไปถึงตรงหน้ามันในชั่วพริบตา
เขาอ้าปาก เผยให้เห็นฟันซี่เล็กแหลมคมเรียงเป็นแถวในปากลูกมังกร ก่อนจะงับเข้าที่ลำตัวครึ่งหนึ่งของมันเต็มคำ
จากนั้นร็อกออกแรงขบปากเบา ๆ เสียงกร๊อบดังอู้อี้ ปลาสากที่แต่เดิมมองร็อกเป็นเหยื่อก็หักสะบั้นคาปากทันที
เกล็ดสีเงินกระเด็นหลุดออก เลือดแดงจาง ๆ กระจายไปในน้ำ ดึงดูดให้ปลาตัวเล็กสองสามตัวที่อยู่ไกลออกไปหันมามองด้วยความสงสัย
“ตรวจพบว่ากำจัดปลาสาก ได้รับค่าประสบการณ์: 5”
“ตรวจพบว่ากำลังกำจัดปลาสาก สุ่มรับคุณสมบัติ”
“ได้รับคุณสมบัติ: ว่ายน้ำ ×2”
“[ว่ายน้ำ เลเวล 1] (2/2) → [ว่ายน้ำ เลเวล 2]”
เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน สายตาของร็อกก็ไปหยุดอยู่ที่สองบรรทัดท้ายทันที
เขาเข้าใจขึ้นมาทันทีว่า ดูเหมือนจะสามารถล่าสิ่งมีชีวิตที่มีคุณสมบัติเดียวกัน เพื่อเพิ่มระดับคุณสมบัติของตัวเองได้ รูม่านตาเรียวสีทองหลอมเหลวหดเล็กลงเล็กน้อย เผยประกายวาววับ
เมื่อนึกได้เช่นนั้น ร็อกก็รีบว่ายเข้าหาฝั่ง เพราะสังเกตเห็นว่าค่าออกซิเจนของตัวเองใกล้หมดแล้ว ถ้ายังอยู่ต่อมีหวังจมน้ำตายคาที่
มังกรไฟผู้ยิ่งใหญ่เพิ่งเกิดก็จมน้ำตายในทะเล ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปคงขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน
ไม่นานร็อกก็กลับมาถึงเกาะเล็ก ๆ ที่เขาเกิด คลื่นทะเลยังคงซัดเข้าหาโขดหินอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สาดละอองน้ำกระเซ็นไปทั่ว
ร็อกคาบปลาสากไว้ในปาก พลางมองไปยังจุดที่ตัวเองเกิดเมื่อเช้า ตรงนั้นยังมีเศษเปลือกไข่เหลืออยู่หลายชิ้น เศษเปลือกกระจายอยู่บนโขดหิน ด้านในยังมีของเหลวเหนียวข้นตกค้าง ขอบเปลือกแห้งลงเล็กน้อยเพราะลมทะเล
ร็อกมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เบือนสายตากลับ อย่างไรเสียไม่นานก่อนหน้านี้เขายังเป็นมนุษย์อยู่เลย สำหรับเขา การกินเปลือกไข่เป็นเรื่องชวนปวดหัวชะมัด
ร็อกจึงลองอ้าปาก อยากทดสอบลมหายใจของตัวเองดู
ทันทีที่ความคิดนั้นผุดขึ้นมา ร็อกก็รู้สึกว่าช่องอกพลันร้อนระอุ ราวกับมีถ่านไฟก้อนหนึ่งถูกเป่าจนลุกโชนขึ้นในอก แล้วไล่ลามผ่านลำคอขึ้นมา
จากนั้นเปลวไฟร้อนแรงก็พ่นออกจากปากของเขา เผาปลาสากที่ร็อกคาบขึ้นมาจากน้ำอย่างบ้าคลั่ง
เปลวไฟมีสีแดงชาด ขอบแซมสีส้มเล็กน้อย พอพ่นใส่ตัวปลาก็เกิดเสียงฉ่า หนังปลาเริ่มพองเป็นตุ่ม ไหม้เกรียม และงอหงิกอย่างรวดเร็ว
เขาพ่นไฟอยู่อย่างนั้นประมาณหนึ่งนาที ก่อนจะค่อย ๆ ปรับตัวได้และควบคุมให้เปลวไฟเล็กลง จนกระทั่งดับสนิท
ลิ้นไฟที่เคยโหมแรงค่อย ๆ อ่อนกำลังลง สุดท้ายเหลือเพียงควันเขียวจาง ๆ ลอยออกจากมุมปาก
“แค่ก ๆ ๆ!!”
เมื่อร็อกหยุดพ่นไฟในที่สุด เขาก็อดไอเสียงทุ้มออกมาสองสามครั้งไม่ได้
ชายหาดรอบ ๆ ถูกเปลวไฟของร็อกเผาจนดำเกรียม ทรายถูกความร้อนสูงหลอมจนกลายเป็นเปลือกแข็ง ๆ หลายก้อน ส่วนปลาสากที่เดิมทีเขาแค่ตั้งใจจะย่าง ก็ถูกเผาจนกลายเป็นถ่านไปเสียแล้ว
ปลาทั้งตัวดำเป็นเงา ครีบที่กลายเป็นถ่านแตะนิดเดียวก็แตก ส่งกลิ่นไหม้ฉุนกึก
“เชี่ย มื้อดึกวันนี้อดแล้ว”
เมื่อเห็นปลาทั้งตัวถูกเผาจนเป็นถ่าน ร็อกก็ส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ ออกมาสองสามครั้ง แววตาสีทองหลอมเหลวเต็มไปด้วยความเสียดาย เขาหันไปมองเปลือกไข่ไม่กี่ชิ้นของตัวเองอีกครั้ง
แต่ไม่นานก็เบือนสายตากลับมา ช่วยไม่ได้ เขายังรู้สึกว่าการกินเปลือกไข่มันโง่เง่าเกินไปหน่อย
ต่อให้ร็อกจะหิวตาย หรือกระโดดลงจากเกาะนี้ เขาก็ไม่มีวันกินเปลือกไข่แม้แต่คำเดียว
ดังนั้นเขาจึงเลือกมุดลงทะเลอีกครั้ง ไปจับปลามาเพิ่ม
คราวนี้เขาปรับตัวเข้ากับร่างกายได้อย่างเต็มที่แล้ว อีกทั้งใคร ๆ ก็รู้กันว่า ในการตั้งค่าของอาร์ก ยิ่งค่าออกซิเจนสูง ความเร็วในการว่ายน้ำก็ยิ่งมาก ไม่นานร็อกก็ลากปลาสากตัวใหญ่กว่าตัวเมื่อครู่กลับขึ้นเกาะมาได้ ปลาตัวนั้นยาวกว่าหางของเขาเสียอีก เกล็ดสีเงินเป็นประกายใต้แสงอาทิตย์ หางยังคงสะบัดอย่างไร้เรี่ยวแรง
ร็อกวางปลาลงบนพื้น แล้วอ้าปากอีกครั้ง คราวนี้ต่างจากก่อนหน้า เขาควบคุมเปลวไฟได้แล้ว จึงพ่นลิ้นไฟเส้นเล็ก ๆ ออกมาอย่างระมัดระวัง พลางพลิกตัวปลาไปมา
เขาย่างปลาสากตัวใหม่จนสุกได้พอดี หนังปลาเหลืองเกรียมนิด ๆ เนื้อปลามีไอร้อนลอยขึ้น แม้จะยังดูเหมือนดิบอยู่บ้าง แต่สำหรับร็อกในตอนนี้ก็นับว่าก้าวหน้าไปมากแล้ว
หลังกินอาหารเสร็จ ไม่รู้ทำไมร็อกถึงรู้สึกอยากเดินเล่นขึ้นมา ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ราวกับมีอะไรบางอย่างในท้องคอยเร่งให้เขาขยับตัว
แต่ร็อกก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ เขาเดินวนรอบเกาะสองรอบ เกาะเล็กเกินไปจริง ๆ เดินครบสองรอบก็แค่ไม่กี่ร้อยก้าว อุ้งเท้าเหยียบลงบนโขดหินขรุขระกับเม็ดทรายละเอียด ทิ้งรอยเล็บตื้น ๆ เอาไว้
หลังเดินครบสองรอบนั้น ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมา
“การประทับรอย +20%”
ร็อก: “?”
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ เอียงหัวโตเกินสัดส่วนเล็กน้อย ดวงตาเรียวสีทองหลอมเหลวเต็มไปด้วยความงุนงง
“เดี๋ยวนะ? ฉันยังประทับรอยให้ตัวเองได้ด้วยเหรอ?”
เมื่อตระหนักว่าตัวเองยังประทับรอยให้ตัวเองได้ ร็อกก็ก้มมองตัวเองโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ร่างกายของเขาใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เกล็ดแน่นหนาขึ้น เยื่อปีกก็หนาขึ้นเล็กน้อย กรงเล็บที่ขาหลังจิกพื้นได้หนักแน่นกว่าเดิม
ร็อกพอเข้าใจได้ อย่างที่ใคร ๆ ก็รู้กัน เทคโนโลยีของอาร์กก็เป็นแบบนี้แหละ
แต่ประทับรอยให้ตัวเองนี่มันอะไรกัน? ร็อกต้องคอยอยู่เป็นเพื่อนตัวเองเหรอ? นี่มันรักตัวเองสุด ๆ ไปเลยนี่หว่า