เมื่อเผชิญกับคำขอของสวีหลิน หลินเจ้าตอบรับอย่างตื่นเต้น “ครับ รับประกันว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ”
แม้รอบตัวสวีหลินจะไม่มีใครอยู่เลย หลินเจ้าก็ยังพยักหน้าทักทาย เขาเข้าใจดีว่าสากานิรภัยมีผลอย่างไร
เพราะบนรถของเขาก็มีคนล่องหนอยู่
หลินเจ้าเดินไปข้างรถแล้วพูดเบา ๆ ว่า “พวกคุณขยับเข้าไปด้านในหน่อยนะครับ มีสหายอีกหลายคนกำลังจะขึ้นรถ”
“ได้ ให้พวกเขาขึ้นมาเลย เตรียมที่นั่งไว้แล้ว” เสียงตอบรับเบา ๆ ดังมาจากรถที่ดูว่างเปล่า
แม้จะเคยเห็นภาพแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว หลินเจ้าก็ยังอดกระตุกมุมปากไม่ได้ ภาพชวนตะลึงเกินไปจนแอบน่ากลัว
ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ทั้งที่มองไม่เห็นใครอยู่ตรงหน้า แต่กลับได้ยินเสียงพูด
“คุณนาย ระวังนะคะ ดิฉันจะช่วยประคองขึ้นรถ”
“สหาย ระวังด้วยนะ ระวังเท้า พวกเราอยู่ตรงนี้”
“โอ๊ย สหายช้า ๆ หน่อย ฉันขยับที่ให้อีกหน่อยนะ”
“คุณนาย รับเด็กไว้ค่ะ ระวังตัวด้วยนะคะ”
.......
สวีหลินช่วยสือเยี่ยนจัดให้ครอบครัวทั้งสี่คนขึ้นไปนั่งบนรถบรรทุกเรียบร้อยแล้ว จึงหันไปบอกหลินเจ้า
“แจ้งให้พวกเขารวมตัวกันให้เร็วที่สุด พอถึงเวลา ฉันจะปรากฏตัวแล้วพาพวกคุณออกไป”
“เข้าใจแล้วครับ” หลินเจ้ารับคำอย่างเต็มปากเต็มคำ ดวงตาเป็นประกายวาววับ ไม่เหลือเค้าของคนที่กำลังจะไปตายเลยสักนิด
เวลาไม่คอยใคร สวีหลินยังต้องไปก่อเรื่องอีก จึงให้หลินเจ้ารีบขับรถพาคนออกไป ส่วนเธอก็ขับรถยนต์ย้อนกลับไป
เป้าหมายคราวนี้ของสวีหลินคือคลังข้อมูลของหน่วยข่าวกรอง เรื่องชั่วช้าที่พวกนั้นทำไว้มากมายล้วนมีบันทึกอยู่ในคลังข้อมูล
และสวีหลินก็มุ่งตรงไปเอาข้อมูลเหล่านั้น