เหวยเยี่ยนได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก เธอไม่อยากยอมรับความจริงอันโหดร้ายนี้ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมรับ
ความจริงทำให้เหวยเยี่ยนหลั่งน้ำตาด้วยความตื่นตระหนก
ถ้า... ถ้าเธอรู้ว่าจะเจอเรื่องแบบนี้ในอเมริกา ต่อให้ถูกตีจนตายเธอก็ไม่มีวันมาอเมริกาเด็ดขาด
เธอเพิ่งอายุยี่สิบห้า อีกไม่นานก็จะเรียนจบปริญญาโทแล้ว ขอแค่ได้ใบปริญญามาอยู่ในมือ เธอก็จะหางานที่ใคร ๆ ต่างอิจฉาได้ และมีชีวิตที่เหนือกว่าคนทั่วไป
สิบปีที่เธอต่อสู้อย่างยากลำบากในอเมริกา ก็เพื่อจะได้ใช้ชีวิตดี ๆ ไม่ใช่หรือ?
ทำไมกัน?
ทำไมทั้งที่ใกล้จะประสบความสำเร็จอยู่แล้ว เธอกลับต้องกลายเป็นทาสเลือด?
แถมยังเป็นทาสเลือดที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีชีวิตรอดถึงวันพรุ่งนี้หรือไม่!
เหวยเยี่ยนไม่ยอมรับ เธอไม่ยอมรับอย่างยิ่ง ถึงกับเริ่มรู้สึกเสียใจ บางทีตอนนั้นเธอไม่ควรไปต่างประเทศเลย
เมื่อนึกถึงการที่เธอทุ่มทุกอย่างเพื่อไปต่างประเทศ ถึงขั้นทอดทิ้งครอบครัว เหวยเยี่ยนก็ยิ่งไม่ยอมรับ
ความคิดที่จะร่วมมือกับคนชั่วก็ยิ่งผุดขึ้นมาอีกครั้ง
สวีหลินมาถึงใจกลางคฤหาสน์ แล้วแผ่พลังจิตออกไป ไม่นานก็พบชั้นใต้ดินลับที่ถูกหมอกดำปกคลุมอยู่ ชั้นใต้ดินแห่งนี้ใหญ่กว่าชั้นใต้ดินของมหาวิหารหลายเท่า
การตกแต่งชั้นใต้ดินก็หรูหราอลังการ พื้นปูด้วยหินอ่อน ผนังประดับด้วยอัญมณี สองข้างทางเดินวางของโบราณจากนานาประเทศเรียงราย
หยิบออกไปขายสักชิ้นก็ได้เงินก้อนโตแล้ว
ต่อให้เป็นมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินนับร้อยล้านเดินเข้ามา ก็ต้องยอมรับว่าที่นี่หรูหราจริง ๆ
การได้มาเปลี่ยนเลือดที่นี่ สำหรับพวกเขาแล้วถือเป็นการได้รับการยอมรับในฐานะชนชั้นสูง