หมายเลขสองยืนอยู่ด้านหลังชายหนุ่มอย่างเงียบเชียบ ในมือกำก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นไว้ ดวงตาฉายแววอำมหิต
จังหวะที่ชายแขนลายกำลังจะลงมือกับกู้เยว่ หมายเลขสองก็ชูก้อนหินขึ้น เล็งไปที่ขมับของชายหนุ่ม แล้วฟาดลงไปอย่างแรง!
!
แรงกระแทกทำให้ร่างชายหนุ่มสะท้าน ก่อนจะโงนเงนราวกับกำลังจะล้มลงในไม่ช้า
กู้เยว่รู้สึกเหมือนลมหายใจกำลังจะหยุดชะงัก โจมตีสำเร็จหรือเปล่า?
แต่ในจังหวะนั้นเอง ร่างที่โงนเงนของชายแขนลายกลับตั้งหลักขึ้นมาได้!
ชายหนุ่มหันขวับ ดวงตาแดงก่ำเบิกค้าง จ้องหมายเลขสองอย่างไม่อยากเชื่อ
“อีโสโครก แกกล้ากำเริบเสิบสานเหรอ? หา? กูจะฆ่าแก!” เขาพูดพลางพุ่งเข้าไป มือเดียวบีบคอหมายเลขสอง
หญิงสาวยังไม่ทันได้ตอบโต้ หมัดของชายหนุ่มก็ซัดตามมาไม่ขาดสาย
หมัดใหญ่ราวกระสอบทรายกระหน่ำใส่หมายเลขสองอย่างกับจงใจเอาคืน จนเธอมึนงงไปหมด
สีหน้ากู้เยว่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอคว้าก้อนหินแล้วพุ่งไปด้านหลังชายหนุ่ม ยกมือฟาดเข้าที่ท้ายทอยเต็มแรง หวังช่วยหมายเลขสองออกมา
ชายหนุ่มถูกฟาดจนเลือดไหลอาบ ดวงตาพร่าเห็นดาว สีหน้าเลื่อนลอยเล็กน้อย แรงกระแทกติด ๆ กันทำให้ภาพตรงหน้าเริ่มมืดลง
เมื่อเห็นเช่นนั้น กู้เยว่ก็ยิ่งฟาดแรงขึ้น ทุกครั้งออกแรงสุดกำลัง
ชายหนุ่มโกรธจนควันออกหู เขาเอียงตัวเล็กน้อยจนมองเห็นตำแหน่งของกู้เยว่ ก่อนยกเท้าเตะเข้าที่ท้องของเธออย่างแรงจนล้มคว่ำลงกับพื้น
ถึงตอนนี้ชายแขนลายจะโง่แค่ไหนก็เข้าใจแล้วว่าทั้งสองคนร่วมมือกันเล่นงานเขา!