ก้อนหินถูกชิงไป เธอย่อมตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ!
คิดได้ดังนั้น กู้เยว่ก็ไม่คิดยื้อสู้อีกต่อไป เธอฟันออกไปหนึ่งครั้งแล้วรีบถอยห่างจากจุดเดิม เว้นระยะจากชายคนนั้นอีกครั้ง
หมายเลขเจ็ดเพิ่งสังเกตเห็นว่าในมือกู้เยว่มีของมีคมอยู่ด้วย พลันไม่กล้าประมาทอีก สายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความระแวดระวังและความมุ่งร้าย
กู้เยว่เองก็ไม่คิดจะเป็นฝ่ายบุก เธอยืนหอบหายใจอยู่กับที่ จ้องมองชายคนนั้น
หมายเลขเจ็ดรู้แล้วว่าเธอมีหินแหลมอยู่ หากสู้กันต่อจากนี้ เขาคงระมัดระวังตัวมากขึ้น
ถ้าชายคนนั้นตั้งใจหลบหรือแย่งชิง เธอก็ทำอะไรไม่ได้เลย
ขณะที่กู้เยว่กำลังคิดหาทางออกอย่างหนัก ชายหมายเลขเจ็ดก็เอ่ยขึ้น
“เธอนี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ นะ ยังซ่อนของแบบนี้ไว้อีก”
ชายคนนั้นกุมท้องอย่างเจ็บปวด เสื้อผ้าชุ่มไปด้วยเลือด เลือดยังคงซึมไหลลงมาไม่หยุด
กู้เยว่ไม่ตอบ เพียงมองชายคนนั้นอย่างระมัดระวัง แล้วถอยหลังไปสองก้าว
“น่าเสียดายนะ ต่อจากนี้เธอคงไม่มีโอกาสใช้มันอีกแล้ว”
พูดจบ แววตาดุดันก็วาบขึ้นในดวงตาชายคนนั้น เขาพุ่งตรงเข้าหากู้เยว่
เป้าหมายชัดเจน เขามุ่งมาแย่งหินแหลมในมือเธอ
กู้เยว่เก็บหินกลับเข้าไปในแขนเสื้อ แล้วเบี่ยงตัวหลบ ไม่คิดเปิดโอกาสให้เขา
แต่ความได้เปรียบด้านกำลังของผู้ชายปรากฏชัดในวินาทีนั้น หมายเลขเจ็ดจับข้อมือเธอไว้แน่น กู้เยว่ดิ้นไม่หลุดเลย
ชายคนนั้นดีใจอยู่ในใจ มืออีกข้างยื่นออกไปทันที หมายจะคว้าหินแหลมในแขนเสื้อของกู้เยว่