บทที่ 53 เหตุพลิกผัน
“พี่สอง ตื่นสิ! ตื่นสิ!” พี่ใหญ่มีสีหน้าร้อนใจ เขาเขย่าตัวพี่สองไม่หยุด พยายามปลุกให้ตื่น
ผมข่มความกลัวไว้ แล้วค่อย ๆ ถอดเสื้อคลุมสีเทาที่คลุมตัวพี่สองอยู่ออก
เมื่อมองเห็นสภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน
พวกเราทุกคนก็เบิกตากว้างในทันที!
เห็นงูตัวเล็กสี่ขาสีน้ำตาลเหลืองทั้งตัวกำลังหมอบอยู่บนท้องของพี่สอง
“ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!”
พี่สามเป็นคนแรกที่ได้สติ สีหน้าเดือดดาล เขาคว้างูสี่ขาตัวนั้นไว้ทันที
ดูเหมือนเจ้าสิ่งนี้จะไม่กลัวคนเลย แม้ถูกจับไว้ ร่างของมันก็ยังขยับยุกยิกไม่หยุด
“เดี๋ยวก่อน พี่สาม!” พี่แดงหน้าขรึม ชี้ไปที่พี่สองซึ่งหมดสติอยู่แล้วพูดว่า “อย่าเพิ่งขยับ ดูท้องพี่สองสิ”
“นี่มันอะไร ท่อสำริดหรือ?”
ผมสังเกตเห็นแล้ว ที่ท้องน้อยด้านขวาของพี่สอง ตรงตำแหน่งห่างจากสะดือประมาณห้าเซนติเมตร มีท่อสำริดขึ้นสนิมเขียวเส้นหนึ่ง เส้นผ่านศูนย์กลางไม่ถึงครึ่งเซนติเมตร ปลายด้านหนึ่งต่อเข้ากับท้องพี่สอง ส่วนอีกด้านต่อกับงูสี่ขาสีน้ำตาลเหลืองตัวนั้น ภาพที่เห็นเหมือนกำลังถ่ายเลือดกันอยู่ ทุกคน รวมทั้งผม ต่างตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าเลย
ในที่สุด ซุนสามก็ทนไม่ไหว เขาคว้าจิ้งจกหินขึ้นมา ชักมีดฟันฉับเดียวจนสัตว์เดรัจฉานตัวนั้นขาดเป็นสองท่อน
เลือดกระเซ็นออกมาไม่น้อย ราวกับกำลังเชือดปลาไหล
หลังสัตว์เดรัจฉานตัวนั้นตาย ท่อสำริดยังคงปักอยู่บนท้องพี่สอง แผลดูเหมือนจะลึกมาก คราวนี้เขาไม่กล้าดึงออกมาตรง ๆ เพราะไม่รู้ว่าพี่สองบาดเจ็บแค่ไหน จึงไม่กล้าฝืนดึง