บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 52 เปิดโลงศพ

6 นาที· 1.3K คำ

ตอนที่ 52 เปิดโลง

ฉันเติบโตมาในโม่เหอ ที่นั่นมีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี ฉันไม่เคยเห็นสัตว์เลื้อยคลานที่เรียกว่าจิ้งจกหินแบบนี้มาก่อนเลย

ของเหลวเหม็นคาวจากโลงไหลน้อยลงเรื่อย ๆ พี่น้องตระกูลซุนสบตากัน ก่อนจะพยักหน้าอย่างรู้ใจกัน

ของเหลวสีดำไหลผ่านแผ่นโลงทอง สีเหลืองกับสีดำผสมปนเปกันจนชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ

“ลงมือเถอะ น้องสาม โลงทองหีบเงินเชียวนะ สุดยอดไปเลย ฉันอยากเห็นแล้วว่าเจ้าของศพหน้าตาเป็นยังไง”

พี่สามพยักหน้า ทั้งสองคนยกจอบทหารขึ้นพร้อมกัน

“แผ่นหีบกับโลงแนบสนิทกันมาก ต้องออกแรงหน่อย!”

จากนั้นก็มีเสียงโลหะเสียดสีกันดังบาดหู แผ่นหีบทองค่อย ๆ แยกออกจากโลงชั้นในสุดทีละนิด ใต้แรงงัดของจอบทหาร

พวกเราออกแรงกันอยู่พักใหญ่

หีบทองหลุดออก ในที่สุดโลงศพที่ถูกห่อหุ้มอยู่ข้างในก็เผยออกมา

โลงศพใบนี้ดำสนิททั้งใบ เพราะหีบเงินกับโลงทองชั้นนอกปิดผนึกไว้เป็นอย่างดี ตัวโลงจึงอยู่ในสภาพสมบูรณ์มาก ไม่มีส่วนใดยุบหรือผิดรูปเลยแม้แต่น้อย

วัสดุที่ใช้ทำโลงดำใบนี้คือไม้จม พี่ใหญ่เป็นคนขายของให้หมี่หลางในกลุ่มของเรา เขามีสายตาเฉียบคม แค่เหลือบมองก็จำได้ พี่ใหญ่พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ถ้าฉันดูไม่ผิด นี่คือโลงไม้จมจากไม้หู่ไฮ้โบราณ”

“ไม้หู่ไฮ้จมงั้นเหรอ?”

ฉันกลืนน้ำลายแล้วถามเสียงเบา “เป็นไปไม่ได้มั้งพี่ใหญ่ ไม่ใช่ไม้หนำเซียงทองหรือ แล้วเมื่อก่อนมีคนใช้ไม้หู่ไฮ้ทำโลงด้วยเหรอ?”

“อวิ๋นเฟิง ที่แกพูดถูกแค่ครึ่งเดียว ไม้จมมีหลายชนิด ไม่ได้มีแค่ไม้หนำเซียงทอง ยังมีไม้หงชุน ไม้ชิงก่าง ไม้สน ไม้หมาหลิว ไม้หงโต้วซาน และไม้หม่าซัง ตามความเข้าใจทั่วไป คนมักคิดว่าไม้หนำเซียงทองจมหายากและมีค่าที่สุด แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่ ไม้ที่หายากจริง ๆ คือไม้หู่ไฮ้จม ไม้ชนิดนี้อยู่ได้นับพันปีโดยไม่ผุพัง ทั้งหนูและแมลงก็ไม่กัดกิน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป