บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 11 กำจัดสีเขียว

6 นาที· 1.3K คำ

เมื่อได้ฟังคำบ่นของข้า หวังป้าโถวส่ายหัวแล้วกล่าวว่า "อวิ๋นเฟิง คราวนี้เจ้าบุ่มบ่ามไปหน่อย พวกเราทำงานสายนี้ต้องระวังแล้วระวังอีก อย่าให้ใครสาวไปถึงต้นตอได้เด็ดขาด"

ข้ารีบกล่าวขอโทษ "ขอโทษด้วยป้าโถว คราวหน้าข้าจะระวังให้มากกว่านี้"

หวังป้าโถวยกถ้วยชาขึ้นเป่าลมแรงๆ แล้วขมวดคิ้วกล่าว "แต่อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นคนของข้า หวังเสี่ยนเชิง อวิ๋นเฟิง ว่าไง? อยากกลับไปเอาคืนหรือ?"

ข้าไม่ลังเล โพล่งออกไปตามสัญชาตญาณ "อยากครับป้าโถว ข้ารู้สึกว่าเสียเปรียบ"

หวังป้าโถวจิบน้ำชาคำหนึ่ง แล้วปิดฝาถ้วยลง "เมื่อวานเราเพิ่งตั้งฐานที่มั่น ตอนนี้ต้องทำตัวเงียบๆ ก่อน ที่ข้าแนะนำคืออดทนไว้ก่อน รอให้เสร็จงานนี้แล้วออกจากซุ่นเต๋อ ข้าจะไปบอกหนึ่งไฝให้ นางมีเส้นสายในวงการ"

ข้าพยักหน้าทันทีว่าตกลง

ในโกดังเล็กของโรงแรมที่เราเช่า ยังมีดินฟ้าขาวอีกหลายถุง แต่ว่าหวังป้าโถวไม่ให้ข้าไปโปรยดินอีก ตอนบ่ายเขามอบหมายงานอื่นให้ข้า หวังป้าโถวให้ข้าตามซุนพี่ใหญ่ไปช่วยจัดการเครื่องสำริดพวกนั้นจากเมื่อวาน

เดินไปถึงโกดัง จู่ๆ ข้าก็ได้กลิ่นเครื่องเทศยี่หร่าฉุนจัดจัด แหงนมองดูก็เห็นใครคนหนึ่งตั้งเตาถ่านย่างบาร์บีคิวไว้หน้าโกดัง บนตะแกรงมีเนื้อย่างและโรยเครื่องปรุงไว้พรืด

ซุนพี่ใหญ่รับหน้าที่แปลงของเป็นเงิน แน่นอนว่าก่อนเปลี่ยนมือก็ต้องเตรียมงานให้ดี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป