บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 41 แท่นบูชายัญ

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนที่ 41 แท่นบูชายัญ

เมื่อเห็นตัวสุดท้ายของพวกมันเข้าไปแล้ว พวกเราก็เริ่มลงมือ

ตอนแรก พื้นที่ในถ้ำแคบและเตี้ยมาก พวกเราต้องก้มตัวเดิน ถ้าเผลอยืดตัวขึ้นมาก็จะหัวชนเพดานถ้ำ

เมื่อไม่เห็นเงาของสิ่งเหล่านั้นแล้ว พวกเราก็เร่งฝีเท้า

ยิ่งเดิน พื้นที่ก็ยิ่งกว้างขึ้น

เบื้องหน้าปรากฏทางออกที่ดูคล้ายประตู มีแสงสลัว ๆ ส่องลอดออกมา

“ถึงทางตันแล้วหรือ?” เฉินเจี้ยนเชิงถาม

พี่แดงส่ายหน้า “ไม่รู้ รีบไปดูกันเถอะ อย่าให้ตามพวกมันไม่ทัน”

ฉันว่องไวที่สุด จึงวิ่งนำไปก่อน

แต่พอไปถึงด้านหน้า ฉันกลับเบรกไม่ทัน เกือบตกลงไป

เศษหินกลิ้งหล่นลงไป เฉินเจี้ยนเชิงคว้าฉันจากด้านหลังไว้ได้ทันที

“รีบร้อนอะไรขนาดนั้น อยากตายหรือไง!”

ฉันยังขวัญเสียไม่หาย จึงถอยหลังไปสองก้าว

ตรงหน้า จากถ้ำแห่งนี้ลงไปถึงพื้นด้านล่างสูงอย่างน้อยยี่สิบเมตร

มีเชือกที่ถักจากเถาวัลย์ห้อยลงไป เห็นได้ชัดว่าถ้าจะลงไป นี่คือทางเดียว

“นักจัดเลี้ยงเฉิน แขนขาเล็กแค่นี้ ไหวหรือ?” เฉินเจี้ยนเชิงหันมาถาม

“ห่วงตัวเองอย่าให้ตกลงไปตายก็พอ เรื่องคนอื่นไม่ต้องให้แกเป็นห่วง” พี่แดงสวนกลับ

“ได้ งั้นฉันลงไปก่อน จะได้สำรวจทางให้พวกเธอ” เขาจับเชือกเถาวัลย์ไว้

ดูจากท่าทางตอนที่เขาไต่ลงไปก็รู้ว่าเป็นมืออาชีพ เขารู้จักใช้ขาถีบผนังเพื่อควบคุมความเร็วในการลง

ความสูงยี่สิบกว่าเมตร ใช้เวลาเพียงห้าหกนาที เขาก็ลงไปถึงพื้นด้านล่าง

เฉินเจี้ยนเชิงปล่อยเชือกด้านล่าง แล้วโบกแขนให้ฉันกับพี่แดง เป็นสัญญาณให้ลงไปได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป