บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 48 ความระแวงสงสัย

6 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 48 ความเคลือบแคลง

“ดีอะไรกัน! พี่สามไม่เห็นหรือไงว่าพวกเราสองคนอยู่ในสภาพไหนแล้ว!” พี่แดงตบตีจัดการปลาดำหลายตัวที่เกาะอยู่บนตัวจนเรียบร้อย ก่อนจะหันไปมองซุนสาม

ไม่ได้เจอกันหลายวัน ซุนสามดูมอมแมมไปด้วยฝุ่นละออง ทั้งยังเหมือนผอมลงเล็กน้อย เขาถอนหายใจพลางพูดว่า “พวกเราได้กลับมาเจอกันอีก ก็ถือว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้ว เสี่ยวหง เธอไม่รู้หรอกว่าฉันกับพี่ใหญ่ลำบากแค่ไหนกว่าจะตามหาเธอกับอวิ๋นเฟิงเจอ”

“พี่สาม ไม่ต้องพูดเรื่องพวกนั้นหรอก ขอแค่ทุกคนปลอดภัยก็พอแล้ว” พี่ใหญ่ถามเสียงเบาว่า “อวิ๋นเฟิง เสี่ยวหง พวกเธอเจออะไรข้างล่างบ้าง มาคุยกันหน่อย”

ตอนนั้นเปลือกตาผมหนักอึ้ง พูดอย่างอ่อนแรงว่า “พี่ใหญ่ ช่วยดูผมก่อนสักหน่อยได้ไหม ผมใกล้จะไม่ไหวแล้ว”

“เฮ้อ ดูฉันสิ”

“รีบมาช่วยหน่อย พี่สาม”

พวกเขาไม่ได้ทำเป้หาย ในนั้นยังมีผ้าพันแผลฉุกเฉินที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากจัดการบาดแผลอย่างง่าย ๆ แล้ว พวกเราก็กินเสบียงแห้งไปสองสามคำ พอมีอะไรตกถึงท้อง ผมก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

พี่แดงเล่าเรื่องที่พวกเราเจอมาในช่วงหลายวันที่ผ่านมาอย่างขาด ๆ หาย ๆ โดยไม่ได้ปิดบังอะไรเลย

ซุนสามฟังแล้วส่ายหน้าไม่หยุด “โลกนี้กว้างใหญ่ มีเรื่องประหลาดให้พบเห็นไม่รู้จบ ชั่วชีวิตได้ลอบเข้าไปในสุสานแบบนี้สักครั้ง ก็นับว่าเปิดหูเปิดตาแล้ว อีกอย่าง เสี่ยวหง เรื่องที่ฉันใส่ใจที่สุดคือคนที่เธอพูดถึง ชื่อเฉินเจี้ยนเชิงใช่ไหม? เขาเป็นช่างดินสายใต้จริงหรือ แล้วก็ช่วยพวกเธอไว้ด้วย?”

ผมแก้ให้เขาว่า “ไม่ใช่ครับพี่สาม คนนี้น่าจะชื่อไป๋เจี้ยนเชิงต่างหาก เขาบอกเองว่าเป็นลูกหลานของผู้เฒ่าไป๋ชุนเตียน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป