กู้ฉางเซิงบำเพ็ญเพียรต่อเนื่องจนถึงยามดึกสงัด
ศิลาเสวยเทวะก้อนนี้กลับช่วยชดเชยข้อบกพร่องของรากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้าระดับล่างของเขาได้
ทว่าถึงจะได้รับการชดเชยแล้ว ความเร็วในการดูดซับปราณวิญญาณก็ยังนับว่าช้าอยู่ดี
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา กู้ฉางเซิงตระหนักถึงข้อบกพร่องในการบำเพ็ญของรากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้าระดับล่างแล้วเช่นกัน
โดยทั่วไปแล้ว เส้นปราณของผู้บำเพ็ญคนอื่นจะรองรับการไหลเวียนของรากวิญญาณเพียงสองถึงสามชนิด
แต่กู้ฉางเซิงต้องแบ่งปราณวิญญาณที่ดูดซับเข้าไปหล่อเลี้ยงรากวิญญาณทั้งห้าชนิดพร้อมกัน
ทั้งที่เดิมทีเป็นกระแสน้ำสายใหญ่ กลับถูกฝืนแบ่งออกเป็นห้าสายเล็ก ๆ ส่งผลให้รากวิญญาณแต่ละชนิดอ่อนบางกว่าของผู้อื่นมาก!
เพราะรากวิญญาณทั้งห้าชนิดถูกแบ่งจนบางเบาเกินไป จึงทำให้...
ไม่ว่าปราณวิญญาณจะเข้าสู่ร่างกายมากเพียงใด ก็มีเพียงกระแสเล็ก ๆ เหล่านี้ที่กักเก็บปราณวิญญาณไว้ได้เพียงน้อยนิด ส่วนปราณวิญญาณที่เหลือก็ได้แต่ปล่อยให้สลายออกจากร่างไป...
หากไม่ได้กระดูกกลืนโอสถกับศิลาเสวยเทวะช่วยเหลือ เขาคงยากจะก้าวข้ามด่านขั้นหลอมปราณชั้นหกไปได้ตลอดชีวิต
แม้ยามนี้จะมีตัวช่วยพิเศษแล้ว แต่ข้อด้อยของรากวิญญาณในตัวเขาก็ยังปรากฏชัด นับแต่กู้ฉางเซิงทะลวงสู่ขั้นหลอมปราณชั้นหก ความเร็วในการเพิ่มพูนพลังบำเพ็ญจึงเชื่องช้าลงอย่างผิดปกติ
ยามนี้บนใบหน้าของกู้ฉางเซิงเต็มไปด้วยความกังวล เขาหยิบถุงเก็บของออกมาอย่างช้า ๆ ตรวจนับโอสถรวมปราณชั้นเลิศที่เหลืออยู่ จากนั้นก็ถอนหายใจหนัก ๆ
“บัดนี้ข้าเหลือโอสถเพียง 200 เม็ด เมื่อนับรวมก่อนหน้านี้ ข้ากลับใช้โอสถไปแล้วถึง 300 เม็ด!”
“แม้จะสิ้นเปลืองโอสถไปมากมายถึงเพียงนี้ ก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะทะลวงขั้นได้เลย!”