น้ำเสียงของนางแฝงความเจ็บปวดที่ถูกกดข่มจนถึงขีดสุด เสียงเย็นชาและห่างเหินดังเช่นปกติแหลกสลายลงอย่างสิ้นเชิง ยามนี้น้ำเสียงเจือด้วยไอสังหารและความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอก
แสงอาคมเหนือเตาเผาโอสถสั่นไหวอย่างรุนแรง เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด
ไอพิษโอสถสีดำแผ่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ พวยพุ่งออกมาจากลำคอขาวผ่องและแขนเสื้อของนางอย่างบ้าคลั่ง
หลินชิงจู๋ยืนนิ่งอยู่ตรงปากเตา ร่างสั่นระริก แม้แต่ฝีเท้าก็ยังโงนเงน
นางฝืนทนความเจ็บปวดราวกับถูกกัดกร่อนถึงกระดูก พลางแผ่ญาณกวาดผ่านเตาเผาโอสถทั้งหลังอย่างดุดัน
“อย่าหลบ!”
“ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ข้างใน!”
นางรู้จักนิสัยของกู้ฉางเฟิงดี อีกฝ่ายจงใจซ่อนตัวอยู่ในที่มืด คอยแอบมองนางอย่างชัดเจน
กู้ฉางเฟิงที่ซ่อนอยู่ในความมืดเก็บโอสถที่เหลือไว้ให้มิดชิด จากนั้นใช้เคล็ดวิชาที่เรียนรู้จากกระดูกกลืนโอสถสะกดกลิ่นอายภายในร่างอย่างฝืนกำลัง
เพียงความคิดวูบหนึ่ง กระดูกสันหลังก็เริ่มสั่นสะท้านทันที เกิดเสียงกรอบแกรบดังต่อเนื่อง ก่อนร่างจะกลับไปค่อมงองุ้มดังเดิม
ทว่ารูปลักษณ์เช่นนี้คงไว้ได้ไม่นาน จำเป็นต้องโคจรพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่อง แต่ต่อหน้าผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานผู้นี้ เขายังพอรับมือได้อย่างไม่ลนลาน
กู้ฉางเซิงมีรากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้าระดับล่าง โดยทั่วไปแล้วศิษย์ธรรมดามีรากวิญญาณได้มากที่สุดเพียงสามธาตุ แต่กู้ฉางเซิงกลับมีถึงห้าธาตุ!
ตัวเขามีรากวิญญาณมากกว่าผู้อื่นหลายธาตุ ปริมาณพลังวิญญาณที่สะสมไว้จึงนับว่าน่าตกตะลึงยิ่ง
เรื่องนี้ยังพิสูจน์ให้เห็นถึงข้อเสียของรากวิญญาณทั้งห้า นั่นคือจำต้องดูดซับพลังวิญญาณมากกว่าผู้อื่น มิฉะนั้นก็ไม่ต่างจากคนไร้ประโยชน์!