"หมอผู้ลืมเลือน?"
ฟางซือฉิงมองเฉิงสือด้วยความสนใจ พลางหยิบนาฬิกาพกบนโต๊ะขึ้นมาอย่างยิ้มแย้ม
คนอื่นๆ ก็หยิบนาฬิกาพกขึ้นมาตามลำดับ แต่สีหน้าของแต่ละคนนั้นมีลูกเล่นแตกต่างกันไป
สายตาพวกเขากวาดไปมาระหว่างเฉิงสือกับสวีลู่ คิดในใจว่าที่สาวน้อยเสียงแหลมกลัวนั้นมีเหตุผล
ท่าทางป้องกันตัวขนาดนี้ ไอ้เจ้าเฉิงสือนี่ยังกล้าประชิดตัวอวดเบ่งอีก กลัวคนอื่นไม่รู้ว่ามันเป็นศัตรูกับสาวน้อยเสียงแหลม
สวีลู่ไม่กล้ารับของของเฉิงสืออย่างชัดเจน เธอเทียบปรับตั้งเวลาให้ตรงกับนาฬิกาพกเรือนนั้น แล้วดันมันกลับไป
"หมอผู้ลืมเลือนไม่ใช่คำตอบที่ดีในบททดสอบของ 'ความทรงจำ' หรอกนะ เฉิงสือ หวังว่านายจะลงมือกับ NPC ให้น้อยลง การเร่งความเร็วพวกมันมากเกินไปจะทำให้ความทรงจำถล่ม เราอาจถูกขังอยู่ในความทรงจำออกไปไม่ได้"
เฉิงสือยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ หยิบนาฬิกาพกแล้วหมุนตัวเดินจากไป
เขาจะไปยังที่ที่ไม่มีผู้คนเพื่อปฏิบัติ 'เทวบัญชา' แล้ว
โรงเตี๊ยมกว้างใหญ่ มีสองชั้น
สไตล์คล้ายยุโรปเหนือยุคกลาง ตกแต่งด้วยไม้และขนสัตว์ป่า ดูหยาบกร้านมาก
มีโต๊ะรวมๆ แล้วหลายสิบตัว แทบจะเต็มทุกระดับ
เสียงชนแก้วและตะโกนโหวกเหวกดังก้องหู เดินไปไม่กี่ก้าว เฉิงสือก็ไม่ได้ยินเสียงเพื่อนร่วมทีมคนอื่นแล้ว
บาร์ตรงกลางยังมีดีไซน์เปิดโล่ง ราวกั้นรอบชั้นสอง ยื่นหน้าออกมาก็มองเห็นภาพทั้งหมดของชั้นหนึ่งได้ง่ายๆ
เฉิงสือก้าวเร็วขึ้นสองก้าว เลี้ยวผ่านทางเดิน ในมุมที่ไม่มีใครเห็น เขาหยิบ "ลูกเต๋าแห่งโชคชะตา" ของตัวเองออกมา
'เทวบัญชา' เสร็จสิ้นราบรื่น เขาสัมผัสได้ถึงความโปรดปรานของ 'เวลา' บนปลายนิ้ว จึงยิ้มแล้วเดินออกมา
ถึงเวลาเริ่มสืบสวนแล้ว
บททดสอบของ 'ความทรงจำ' นั้น ไม่รู้ว่า 'อารยธรรม' กว่าบททดสอบของ 'สงคราม' มากแค่ไหน น้อยมากที่จะมีช่วงการต่อสู้ ถึงมีก็มักจำกัดอยู่ในวงแคบแล้วจัดการอย่างรวดเร็ว
ในบททดสอบของ 'ความทรงจำ' ทุกฉากคือความทรงจำของใครบางคน หากบิดเบือนภาพความทรงจำมากเกินไป ความทรงจำก็มีโอกาสพังทลาย ทำให้ผู้คนติดอยู่ภายในนั้นตลอดกาล