เฉิงสือหันไปมองไป๋หลิงนานเกินไปหน่อย แถมยังมีรอยยิ้มประหลาดที่มุมปาก ทำให้ไป๋หลิงเข้าใจผิดไปชั่วขณะ
นางยิ้มอย่างมีนัยยะแล้วส่งสายตาให้เฉิงสือ คิดว่าตนได้พบคนประเภทเดียวกันเข้าแล้ว
แต่เมื่อเปิดใช้ประสาทสัมผัสไล่ล่า กลับพบว่าอีกฝ่ายไม่มีอารมณ์ปรารถนาแม้แต่น้อย ใสสะอาดราวกับกระดาษขาว จนไม่สามารถทิ้งร่องรอยตามได้
สีหน้ายิ้มแย้มของนางไม่เปลี่ยน แต่ในใจกลับปิดป้ายให้เฉิงสือว่า:
ขันทีหรือเกย์
ทั้งหมดนี้เฉิงสือไม่มีทางรู้ เขาสำนึกถึงความเสียมารยาทของตน แล้วรีบดึงสายตากลับมา
รอบนี้สนุกดี
ชายสาม หญิงสาม; นักขับขานสาม ไม่ใช่นักขับขานสาม; ใส่แว่นสาม ไม่ใส่แว่นสาม
สมมาตรกันจริง ๆ
แต่ว่าพูดตามตรง อาชีพนักขับขานนั้นออกแนวสนับสนุน จึงมีพวกที่เกาะกินอยู่มาก
พวกที่เก่งก็เก่งจริง เป็นตัวสนับสนุนชั้นนำ ใครใช้ก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าดี
พวกที่อ่อนก็อ่อนจริง ๆ เป็นได้แค่พวกเกาะกินขนานแท้
ไม่เหมือนนักบวชสายรักษา ต่อให้พรสวรรค์ไม่ดี อย่างน้อยก็ยังพอฮีลได้บ้าง แต่นักขับขานมีทักษะอาชีพที่อ่อนแอ ความสามารถขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ล้วน ๆ
พรสวรรค์ไม่ดี สถานะเสริมที่ให้ออกมาชวนให้คลั่ง
ขอยกตัวอย่างที่อาจไม่เหมาะสมสักหน่อย: ในสนามรบที่สังหารกันดั่งตัดหญ้า นักขับขานของเราเปล่งเสียงกังวาน แล้วมอบบัฟเจริญอาหารให้กับทหารฝั่งเรา
จะว่ามันเป็นบัฟก็ใช่
แต่ถามว่ามันมีประโยชน์ไหม? มีประโยชน์อะไร? ให้กินเนื้อศัตรูเพิ่มสักสองคำ?
ไม่มีประโยชน์กับเขาจริง ๆ
แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ อย่างน้อยคุณครูสอนภาษาอังกฤษผมหยักศกคนนี้ก็ดูพอพึ่งพาได้อยู่
“ฉันยังหาฝ่ายตรงข้ามทางศรัทธาไม่เจอ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพก็เลยเปิดไพ่เลยแล้วกัน”
ฟางซือฉิงยิ้มพลางหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ
“หยั่งรู้แก่นแท้ เห็นสัจธรรมด้วยการกระทำ ฉันคือผู้ศรัทธาของพระองค์”