เกมโง่ของเหล่าทวยเทพ

ตอนที่ 31 มรณกรรมของหวงปัว และประตูสุดท้าย

8 นาที· 1.8K คำ

"เป็นนายจริง ๆ ด้วย!! หวงปัว!!! แล้วอา-หมิงตัวจริงล่ะ?"

"เป็นไปได้ยังไง?"

"พี่ใหญ่ นี่มัน..."

เฉิงสือยิ้มพลางปิดจุกขวดยาในมืออย่างระมัดระวัง ใจคลายความกังวลลง

"น้ำยาแห่งการสารภาพบาป" เป็นของปลอมอยู่แล้ว

ในที่เกิดเหตุ นอกจากเฉิงสือมีเพียงสี่คน [เครื่องสังเวยสู่ความว่างเปล่า] ย่อมไม่มีทางทำงาน

แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางมันที่จะ "ล้วงคำสารภาพ" ออกมาได้

ความจริงแฝงในความลวง ความลวงแฝงในความจริง คือหนทางสู่ชัยชนะ

เฉิงสือผู้บรรลุแผนการ หัวเราะในลำคอพลางคาดเดาต่อ:

"ผมเดาว่านายคงใช้วิธีหน่วงเวลาตายหรือไอเท็มยื้อชีวิต ควบคุมอา-หมิงไว้ในร้านเหล้าสินะ?"

หวงปัวไม่ปิดบังอีกต่อไป เขาสวมใบหน้าของอา-หมิง หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง:

"ถูกต้อง พรสวรรค์ระดับ S ที่องค์ท่านประทานให้ ขโมยรูปถ่ายใจ ข้าเฉิงสือ เจ้าฉลาดมาก แต่เจ้าก็ทำอะไรข้าไม่ได้"

น้ำเสียงของหวงปัวเต็มไปด้วยความวิปลาส และความมั่นใจ

"หากข้ายังมีชีวิต นักลอบสังหารน้อยนั่นก็จะมีชีวิตด้วย

แต่หากข้าตาย เขาก็จะตายตาม!

พวกเจ้าเจอข้าแล้ว แล้วยังไง?

ถูกคนปั่นหัวเล่นในอุ้งมือ รสชาติไม่ดีนักใช่ไหม

ฮ่า ๆ ๆ ๆ รู้สึกพ่ายแพ้มากหรือเปล่า?

สิ่งเดียวที่ข้าประเมินต่ำไป คือนักกวีผู้นั้นที่ฟื้นคืนชีพพวกเจ้าได้

แต่แล้วยังไง ข้าวางแผนเล่นพวกเจ้า แต่พวกเจ้ากลับไม่สามารถ..."

"ฉึก——"

"เฉิงสือ!"

"พี่ใหญ่!"

"ไอ้เฉิง!!??"

คำพูดของหวงปัวยังไม่ทันจบ เฉิงสือก็ควักมีดออกมาจากที่ไหนสักแห่ง แทงเข้าที่กลางใจของเขาโดยตรง

เมื่อรู้สึกถึงอาวุธคมกริบกรีดทะลุหัวใจ หวงปัวเงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ สูดหายใจอย่างตกตะลึง:

"...เจ้า...บ้าไปแล้ว...เขา...จะตายนะ..."

เฉิงสือหัวเราะเย็นชา:

"เขาจะตายหรือไม่ตาย ช่างหัวมัน ข้าโดนมันแทงมาทีหนึ่ง ก็ให้เจ้าลิ้มรสถูกแทงหัวใจบ้าง"

พูดจบ เฉิงสือก็ดึงมีดออกอย่างคล่องแคล่ว แล้วแทงเข้าที่ลำคอของหวงปัวอีกครั้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป