เกมโง่ของเหล่าทวยเทพ

ตอนที่ 30 นักสืบเฉิงสือ

8 นาที· 1.7K คำ

เวลาย้อนกลับไปในตู้เสื้อผ้า

ตอนนั้นเฉิงสือพูดเบาๆ ว่า “อย่าตกใจ จัดการมันเลย!” แล้วตบไหล่ไป๋หลิง

ขณะที่ไป๋หลิงคิดว่านี่เป็นการปลอบใจแบบหนึ่ง ขวดน้ำยาขวดเล็กหล่นจากปลายนิ้วของเฉิงสือลงบนหน้าอกของเธอ ติดคาอยู่ตรงร่องพอดี

ไป๋หลิงชะงัก ก้มมอง

เห็นฉลากขวดน้ำยาข้างนอกเขียนชัดเจนเป็นข้อความเล็กๆ:

“ชื่อยา: ความเหยียดหยามของผู้ตาย

เพียงดื่มยานี้ ระหว่างที่ฤทธิ์ยาออกฤทธิ์จะไม่ตายจริง”

ไป๋หลิงเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง เห็นเฉิงสือนับถอยหลังแล้ว

เธอไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ก่อนพุ่งออกไป ก็ดื่มน้ำยาในขวดจนหมด

ผลการต่อสู้ทุกคนก็รู้: เธอตายจริง

แต่ตอนนี้ เธอกลับฟื้นขึ้นมาจริงๆ

นี่ไม่ใช่คำพูดหลอกให้เธอไปพุ่งเข้าใส่ เฉิงสือไม่ได้ทำให้ความไว้วางใจของเธอสูญเปล่า

ส่วนสาเหตุที่ไป๋หลิงเชื่อใจเฉิงสือถึงเพียงนี้

ถามเธอเองก็คงตอบยาก

อาจเป็นเพราะ ตลอดมาเขาไม่เคยคิดอะไรเกินเลยกับเธอที่ “ง่ายต่อการเข้าหา” เลยก็ได้

มองดูไป๋หลิงลุกขึ้นจากพื้นอย่างสั่นเทา ในที่สุดเฉิงสือก็วางใจได้เต็มที่

ขอบคุณเพื่อนร่วมทีมรุ่นก่อนที่อยู่ไกลสุดฟ้าแต่ยังคงมอบการยอมรับให้ “ความเหยียดหยามของผู้ตาย”

พรสวรรค์แห่งศรัทธาของเฉิงสือ [เครื่องสังเวยสู่ความว่างเปล่า] ไม่สามารถเก็บรักษาสิ่งของที่แต่งขึ้นมา ใช้ได้เฉพาะตอนนั้น

แต่พรสวรรค์นี้จำเป็นต้องมีเงื่อนไขก่อนหน้า คือต้องได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากผู้อื่น

คำว่ากว้างขวางนี้น่าสนใจ จากการทดลองหลายครั้งเฉิงสือพบว่า: นอกจากตัวเองแล้วขอแค่มีคนห้าคนยอมรับ ก็เพียงพอแล้ว

บังเอิญ ตรงกับจำนวนคนในการทดสอบพอดี

ตอนนั้นในตู้เสื้อผ้า เฉิงสือไม่มีเงื่อนไขให้คนอื่นยอมรับได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถแต่งสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาได้ จำใจต้องแอบทำเครื่องหมายขวด “ความเหยียดหยามของผู้ตาย” ขวด “เก่า” หนึ่งขวด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป