เกมโง่ของเหล่าทวยเทพ

ตอนที่ 737 ข้ายอมเป็นดาบปลายแหลม

6 นาที· 1.5K คำ

ความจริงไอ้แก่ไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดถึงศรัทธาแบบอื่น แต่พวก[มลทิน][ความโง่เขลา]นั้นชัด ๆ ไม่เข้ากับวิสัยทัศน์ของผู้ส่งผ่านไฟ ดังนั้นเขาถึงเดาว่าฉินซินน่าจะเป็นสาวกของ[สงคราม] หน่วยลาดตระเวนตาพญาเหยี่ยว

แน่นอน เขาไม่แน่ใจหรอก แต่นั่นไม่ได้ห้ามเขาที่จะหยิบการเดานี้ไปทำเป็นข่าวลือแพร่ออกไป

ดังนั้นในการทดสอบที่เพิ่งจบไปเมื่อครู่ เขาจึงเล่าเรื่องของผู้ส่งผ่านไฟและการเดาเรื่องฉินซินให้เพื่อนร่วมทีมฟังหมดเปลือก

แต่น่าเสียดายที่การทดสอบครั้งนั้นยากเกินไป เพื่อนร่วมทีมตายหมด กระทั่งตัวเขาเองก็เกือบไม่รอด

เขาคิดว่าตัวเองที่หมดแรงขนาดนั้นคงหนีรอดจากการโจมตีครั้งสุดท้ายของผู้ส่งผ่านไฟไม่ได้ แต่ใครจะไปคิดว่าความปกป้องของ[เวลา]ทำให้เขารอดมาได้ และมาถึงที่แห่งนี้

คิดดูแล้ว การที่เขาได้รับการช่วยเหลือจากสถานเสี่ยงเช่นนั้นโดยองค์ผู้อุปถัมภ์ หรือไม่ก็ท่าน[เข็มนาฬิกา] ในเรื่องนี้จะมีการเดิมพันระหว่างศรัทธาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยหรือไม่?

ใช่แล้ว คนตาบอดน่ารำคาญคนนั้นเป็นสาวกของ[โชคชะตา] ไฟที่ผู้ส่งผ่านไฟพูดถึงก็ลึกลับนัก และผู้ถักทอโชคชะตาที่พวกเขาพูดถึงคือเฉิงสือก็เป็นสาวก[โชคชะตา]เหมือนกัน คิดแบบนี้แล้ว ผู้ส่งผ่านไฟอาจเป็นองค์กรที่ศรัทธาและแสวงหา[โชคชะตา]?

ดูเหมือนจะมีเพียงคำอธิบายนี้เท่านั้นที่อธิบายได้ว่าทำไมวันนี้ "ฮวงจุ๊ย" ถึงตามหาเขา

[โชคชะตา]ลงโทษสาวกฝ่ายตรงข้าม ส่วน[เวลา]ช่วยผู้ติดตามของตัวเอง!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ความคิดของเติ้งสุ่ยค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาเปี่ยมด้วยความภักดีและความขอบคุณ มองไปยัง "ท่านเข็มนาฬิกา" แล้วพร่ำพูดการเดาทั้งหมดออกไป พร้อมเสริมแต่งเติมเรื่อย ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป