เกมโง่ของเหล่าทวยเทพ

ตอนที่ 7 ข้าคิดจะให้พวกมันมีลูก

8 นาที· 1.7K คำ

เมื่อเห็นระยะเวลาของกำแพงแสงศักดิ์สิทธิ์สั้นลงเรื่อย ๆ ใบหน้าเคร่งเครียดที่เต็มไปด้วยเหงื่อของเฉินชงก็ค่อย ๆ บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาตะโกนด้วยความไม่ยินยอมอย่างยิ่งว่า

"เหลืออีก 2 นาที นักบวช เตรียมฟื้นฟูพลังจิตให้ข้า ถ้ายังคิดวิธีไม่ออก หลังจากกำแพงแสงศักดิ์สิทธิ์พัง เราก็ได้แค่ตีฝ่าออกไป!

มือสังหาร เตรียมกลับเข้ากลุ่ม ข้าจะทุบเส้นทางออกตรงหน้า นำทีมพุ่งไปข้างหน้า เจ้าจัดการปลาซิวปลาสร้อยที่อยู่ข้างหลังให้ข้า!

ผู้ใช้เวท เตรียมเร่งความเร็ว!!"

เฉาซานซุ่ยประสานมือแน่น เพิ่งจะเอ่ยปาก แต่เฉิงสือกลับลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน ถามไปทางหนานกงด้วยความใจเย็นว่า

"เคยเรียน 'โอเวอร์โหลดฮีล' ไหม ข้าต้องการให้นักเดินทางแห่งกาลเวลาปล่อย เร่งความเร็วเขตพื้นที่ อีกครั้ง แบบที่ขอบเขตกว้างมาก ๆ"

ทุกคนได้ยินเสียงแล้วมองไปทางเฉิงสือ ต่างก็คิดว่าเขาคงคิดวิธีแก้สถานการณ์ได้ จึงพากันเอ่ยขึ้นว่า

"เจ้ามีวิธี?"

"เจ้า......"

เฉาซานซุ่ยยิ่งมีจิตใจฮึกเหิม กล่าวว่า

"ไม่ต้องใช้ โอเวอร์โหลดฮีล แค่ฟื้นฟูพลังจิตข้าให้เต็ม ข้ามี 'โอเวอร์โหลดร่ายเวท'!"

โอเวอร์โหลด คือการเบิกใช้เกินตัว วิธีการร่ายเวทแบบนี้สามารถเบิกใช้ศักยภาพทั้งหมดในช่วงเวลาหนึ่งในอนาคต เพื่อใช้ยกระดับคาถาปัจจุบัน เพิ่มประสิทธิภาพ

เฉิงสือมองเฉาซานซุ่ยด้วยความชื่นชม คิดในใจว่า 1900 แต้มก็ยังให้ความร่วมมือได้ดี แต่เขาก็ส่ายหน้า

"อาจจะไม่พอ ข้าต้องการขอบเขตที่ใหญ่มาก หนานกง ได้ไหม?"

หนานกงกัดฟันมองดูฝูงปีศาจสยองขวัญที่อยู่นอกม่านแสง แล้วพยักหน้า

ตอนนี้ถ้าไม่ออกแรงเต็มที่ อีกไม่นานก็ต้องตาย จะเก็บไพ่ตายอะไรไว้ไม่ได้อีกแล้ว

"ตอนนี้เลยไหม?"

"ตอนนี้!" เฉิงสือพูดอย่างเด็ดขาด

โอเวอร์โหลดฮีลสามารถเบิกใช้พลังเยียวยาล่วงหน้าในอนาคต ในระดับหนึ่ง ก็เท่ากับเพิ่มขีดจำกัดพลังจิตของเป้าหมาย มีประโยชน์มากในสถานการณ์คับขัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป