เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 43 ฉันจะเป็นนักเรียนหัวกะทิ!

7 นาที· 1.6K คำ

หลังจากนั้น โจวจิ่งหมิงก็เริ่มแวะเวียนไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดในเครือมหาวิทยาลัยเป่ยผิงอยู่บ่อย ๆ

เพราะมีสถานะเป็นพนักงานของสถาบันวิจัย เขาจึงประหยัดเวลาและความยุ่งยากไปได้มาก

ช่วงต่อมา โจวจิ่งหมิงมาเรียนรู้พื้นฐานที่นี่ทุกวันอย่างไม่เคยขาด ด้วยความทรงจำอันยอดเยี่ยม เขาจึงทำความเข้าใจความรู้พื้นฐานทั้งหมดได้ภายในเวลาไม่กี่วัน

น่าเสียดาย ที่นี่ไม่มีหนังสือเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการทหารให้เขาค้นคว้า เขาจึงรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย

แต่เขาก็พอใจแล้ว เขารู้สึกว่าต่อให้ไม่มีระบบฟาร์ม แค่อาศัยพรสวรรค์ด้านความจำอันยอดเยี่ยมเพียงอย่างเดียว ก็เลี้ยงดูคนทั้งครอบครัวได้สบาย

หลายวันมานี้ โจวจิ่งหมิงแทบไม่ใส่ใจระบบฟาร์มของตัวเองแล้ว ปกติก็แค่ใช้คลังเก็บของกับกระเป๋าเป้เท่านั้น

ส่วนฟังก์ชันอื่น ๆ พอพืชผลที่ปลูกไว้ใช้เวลาเติบโตนานขึ้นเรื่อย ๆ ความอดทนของเขาก็หมดไปนานแล้ว

เมื่อก่อนเขายังชอบดูโฆษณาอยู่บ้าง แต่ตอนนี้มีฉินหวยหรูอยู่ข้างกายแล้ว ใครจะไปดูเกมตำนานฉบับสลับเพศกันล่ะ!

ตอนนี้เขาจดจ่ออยู่กับการเรียนรู้จนหัวแทบจมเข้าไปในกองความรู้ ยิ่งไม่มีทางนึกถึงระบบฟาร์มเข้าไปใหญ่

แต่เขาไม่รู้เลยว่า ในช่วงนี้มีคนคนหนึ่งจับตาดูความเป็นไปของเขาอยู่

คนคนนั้นคือเจิ้งหวยหย่วน ศาสตราจารย์ภาควิชาเครื่องกลแห่งมหาวิทยาลัยปักกิ่ง

หลายวันมานี้ เขาเห็นหนุ่มคนนี้อ่านหนังสือเกี่ยวกับเครื่องกลอยู่ที่นี่ทุกวัน พลิกหนังสือเร็วมาก ตั้งแต่ความรู้พื้นฐานไปจนถึงทฤษฎีแนวหน้าที่สุดในปัจจุบัน

แต่ไม่มีสักเล่มที่เขาต้องการหรือ?

โชคดีที่เขาตั้งใจไปตรวจสอบประวัติของอีกฝ่าย พอรู้ว่าไม่ใช่คนไม่ดีจึงวางใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป