โจวจิ่งหมิงพาฉินหวยหรูกับจิ่งอันกลับมาถึงเรือนหลังเล็กตลอดทาง
ที่จริงแม่ของฉินหวยหรูก็ตามมาดูอยู่ห่าง ๆ สองสามครั้ง พอเห็นว่าโจวจิ่งหมิงปกป้องลูกสาวของเธอขนาดนี้ ก็วางใจลงได้บ้าง
ดูจากท่าทางแล้ว พี่น้องโจวจิ่งหมิงก็ไม่ใช่พวกที่จะยอมให้ใครรังแกง่าย ๆ ด้วย
ส่วนที่ว่าโจวจิ่งหมิงกับพี่น้องเป็นพวกอันธพาลไร้เหตุผลน่ะหรือ?
ในยุคนี้ ทำตัวกร่างหน่อยก็ดีแล้ว!
———
วันที่ 20 เมษายน ปี 1949
โจวจิ่งหมิงมาถึงที่ทำงานแต่เช้าตรู่
วันนี้ผู้อำนวยการจ้าวฉี่เหิงบอกว่าจะประกาศเรื่องสำคัญ
ตอนนี้สถาบันวิจัยเหลือเพียงโรงงานย่อยสามกับโรงอาหาร ส่วนแผนกอื่น ๆ ย้ายออกไปเสร็จเรียบร้อยตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว
ตอนนี้สถานที่แห่งนี้เรียกว่า สถาบันวิจัยยุทโธปกรณ์
(ผมตั้งชื่อขึ้นมาเอง อย่าไปคิดว่าเกี่ยวกับที่ไหนจริง ๆ ล่ะ)
ที่นี่ศึกษายุทโธปกรณ์และอาวุธล้ำสมัยของนานาประเทศโดยเฉพาะ ทั้งยังลงมือทำเลียนแบบด้วย
ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา มีบุคลากรด้านการวิจัยทยอยเข้าทำงานกันหลายคน
แม้แต่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยก็มีทหารหนึ่งหมวดมาประจำการ
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้โจวจิ่งหมิงรู้ตัวว่า ที่นี่คงเป็นสถานที่สำคัญไม่น้อย
แม้แต่โรงงานย่อยของพวกเขาก็มีเครื่องมือใหม่เพิ่มเข้ามาหลายเครื่อง รวมถึงช่างผู้ชำนาญที่ไม่คุ้นหน้าอีกจำนวนหนึ่ง
แต่ดูจากท่าทีที่ช่างเหล่านั้นพูดคุยกับพวกเขาอย่างสนิทสนม ก็รู้ได้ว่าเป็นช่างทหารเก่ากันทั้งนั้น
“นี่ฉันไปทำบุญอะไรมาเนี่ย ถึงได้มาอยู่ในหน่วยงานลับแบบไหนกันนะ?”
โจวจิ่งหมิงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน พลางจัดเครื่องมือไปพลางคิดไป