เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 30 ระหว่างทางกลับถูกซุ่มโจมตี

6 นาที· 1.4K คำ

นอกเมืองเป่ยผิง

ภูเขาซีเฟิง เมืองชางผิง

“ปัง!”

“ปัง ๆ ๆ!”

“เป็นไงล่ะ ไอ้หนุ่มโจว คราวนี้สะใจแล้วใช่ไหม!”

ชายวัยกลางคนในชุดทหารไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินเข้ามาในสนามยิงปืน เขามองโจวจิ่งหมิงที่กำลังยิงอย่างเมามันตรงช่องยิง ก่อนหัวเราะเสียงดัง

พอโจวจิ่งหมิงเห็นคนที่เดินมา ก็รีบลุกขึ้นจากพื้น

“ฮะ ๆ หัวหน้าโจว! มาแล้วเหรอครับ!”

“ผมไม่เคยจับปืนมาก่อนนี่ครับ มีโอกาสดี ๆ แบบนี้ ก็ต้องลองสักหน่อยสิ!”

ที่แท้เช้าตรู่วันนี้ โจวจิ่งหมิงติดรถขบวนของหน่วยมาถึงสนามยิงปืนแห่งนี้

หลี่โส่วอี้ อาจารย์ของเขา ตั้งใจพาเขามาด้วย บอกว่าจะพาออกมาเปิดหูเปิดตา

ช่วยไม่ได้ นี่แหละข้อดีของการมีอาจารย์เป็นหัวหน้าคนงานในโรงงาน

ระบบตอนนี้ยังไม่สมบูรณ์ ไม่อย่างนั้นตำแหน่งของอาจารย์เขาคงเทียบได้กับหัวหน้าโรงงานของโรงงานที่สามแล้ว

พอโจวจิ่งหมิงมาถึงที่นี่พร้อมขบวนรถ สายตาก็จับจ้องอาวุธปืนสารพัดชนิดในสนามยิงปืนทันที

หัวหน้าสนามยิงปืนเห็นหน้าเขาไม่คุ้น จึงถามไถ่อยู่สองสามคำ

พอรู้ว่าโจวจิ่งหมิงเป็นเด็กกำพร้าของวีรชน เขาก็เอ็นดูขึ้นมาไม่น้อย เลยให้ลองยิงสักสองสามนัดพอหายอยาก

“ไอ้หนุ่มโจว ในเมื่อชอบยิงปืนขนาดนี้ จะอยู่กับพวกเราที่นี่เลยไหมล่ะ ที่นี่ไม่มีอะไรหรอก มีแต่ปืนเพียบ

อยากยิงปืนสั้นก็ยิงปืนสั้น อยากยิงปืนยาวก็ยิงปืนยาว”

โจวจิ่งหมิงยังไม่ทันตอบ ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง

“นี่หัวหน้าโจว นายเล่นแบบนี้ไม่แฟร์แล้วนะ ถึงกับมาแย่งคนของฉันซึ่ง ๆ หน้าเลยเหรอ!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป