ยิ่งเซ็นโงคุมองโต้วฮวน ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ
อายุแค่ 18 ปีก็ใช้ริวโอได้แล้ว คุณภาพของฮาคิเกราะก็ดูสูงมาก ร่างกายที่เกี่ยวข้องกับฮาคิเกราะคงอยู่ในระดับสัตว์ประหลาดแน่
อัจฉริยะขนาดนี้ได้มาอยู่ในกองทัพเรือ ถือเป็นโชคดีของกองทัพเรือจริง ๆ
แค่ชี้แนะอย่างเหมาะสม อนาคตต้องเป็นยอดฝีมือระดับพลเรือเอกแน่นอน!
การ์ปยิ้มจนหุบปากไม่ลง “ฮ่า ๆ เซ็นโงคุ ฉันบอกแล้วไงว่าหลานชายคนนี้เก่ง!”
เขาชอบดูท่าทางไม่เคยเห็นโลกกว้างของเซ็นโงคุที่สุด ถึงตอนแรกตัวเขาเองจะไม่ได้มีท่าทีต่างกันสักเท่าไรก็เถอะ
เซ็นโงคุไม่ได้โกรธ เพียงลูบหนวดพลางยิ้มเอ่ยกับโต้วฮวนว่า “เด็กดี ต่อจากนี้ก็อยู่ฝึกฝนที่กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือสัก 2 ปี แล้วค่อยตามลุงกับอาออกไปฝึกภาคสนามเป็นครั้งคราว อนาคตของเธอไร้ขีดจำกัดเลย!”
เส้นทางยังเป็นแบบเดิม แต่เลื่อนขั้นได้เร็วกว่าเดิมมาก
อยู่กับยอดฝีมือรุ่นเก๋าอย่างการ์ป อาโอคิยิ และคิซารุสัก 2 ปี เก็บประสบการณ์ให้คุ้นเคยกับสถานการณ์ในทะเล จากนั้นก็น่าจะเลื่อนขั้นเป็นพลตรีแห่งกองบัญชาการใหญ่ได้ทันที
โต้วฮวนขมวดคิ้ว ก่อนปฏิเสธตรง ๆ “ไม่ต้องหรอกครับ ท่านจอมพลเซ็นโงคุ กรุณาส่งผมไปประจำการที่อื่นเถอะ ผมอดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะกำจัดโจรสลัดชั่วร้าย และคว้าเกียรติยศในฐานะทหารเรือ!”
การอยู่ที่กองบัญชาการใหญ่เพื่อสร้างประวัติผลงานถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของลูกหลานข้าราชการทั่วไป แต่เขาไม่ใช่ลูกหลานข้าราชการธรรมดา เพราะเขามีระบบค่าความภักดี
อยู่ที่กองบัญชาการใหญ่จะรวบรวมลูกน้องได้สักกี่คน? ออกไปประจำการข้างนอกยังมีอิสระกว่า ด้วยฝีมือของเขา การกวาดล้างโจรสลัดเพื่อเก็บผลงานเป็นเรื่องง่าย แถมยังรับลูกน้องมาฝึกให้ภักดียิ่งขึ้นได้ด้วย
“โต้วฮวน การมีความคิดแบบนี้เป็นเรื่องดี แต่ทุกอย่างต้องดูตามความเป็นจริง”
เซ็นโงคุปวดหัวเล็กน้อย พยายามเกลี้ยกล่อมว่า “เธอยังหนุ่ม ต้องสั่งสมประสบการณ์อีกหน่อย รอให้ได้เป็นนายพลก่อนแล้วค่อยออกไปดีไหม?”
“ไม่จำเป็นครับ ท่านจอมพลเซ็นโงคุ” โต้วฮวนยกมือปฏิเสธ ก่อนกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ผมจะเลื่อนขั้นด้วยผลงานจริง โจรสลัดที่กำเริบเสิบสานพวกนั้นกำลังรอให้ผมไปจัดการอยู่!”
เขาแสร้งทำเป็นยอมถอยเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ ก่อนประกาศเสียงดังว่า “ผมเข้ากองทัพเรือก็เพื่อปราบโจรสลัด ถ้าแค่นี้ยังทำให้ไม่ได้ ผมยอมไปเป็นนักล่าค่าหัวดีกว่า!”
“ดี!” เซ็นโงคุซาบซึ้งในความมุ่งมั่นของโต้วฮวน จึงกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นแบบนั้น เธออยู่ทำความคุ้นเคยที่กองบัญชาการใหญ่ก่อนสัก 1 สัปดาห์ แล้วฉันจะส่งเธอไปแสดงฝีมือที่สาขาทะเลตะวันออก!”
ในที่สุดก็มีอัจฉริยะที่มีใจให้กองทัพเรือ เขาไม่มีทางปล่อยให้เป็ดที่อยู่ตรงหน้าบินหนีไปเด็ดขาด
แค่ปราบโจรสลัดไม่ใช่เหรอ? จัดให้!
ทะเลตะวันออกเป็นทะเลที่อ่อนแอที่สุด แม้แต่กลุ่มโจรสลัดอาร์ลองที่นั่นก็ยังถูกโต้วฮวนกวาดล้างไปแล้ว คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก
“ท่านจอมพลเซ็นโงคุ ขอที่ที่ท้าทายกว่านี้เถอะครับ!” โต้วฮวนยังไม่พอใจ เขาพูดเสียงดังว่า “โจรสลัดในทะเลตะวันออกอ่อนแอ แถมลุงการ์ปก็กลับไปกวาดล้างอยู่บ่อย ๆ ผมอยากไปกำจัดโจรสลัดที่โหดเหี้ยมกว่านี้!”
เซ็นโงคุเพิ่งเคยกลุ้มใจเป็นครั้งแรกที่เห็นคนรุ่นหลังทะเยอทะยานเกินไป ถ้าอาโอคิยิมีความมุ่งมั่นได้สักครึ่งหนึ่งของโต้วฮวน เขาก็คงไม่ต้องปวดหัวแล้ว
ด้วยฝีมือที่โต้วฮวนมีฮาคิเกราะริวโอ เขาไปบุกแกรนด์ไลน์ก็ยังได้
แต่ทหารเรือที่เพิ่งเข้ากองทัพมาใหม่ จะส่งไปที่แบบนั้นได้อย่างไร อันตรายในทะเลไม่ได้มีแค่โจรสลัด แต่ยังมีสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายด้วย อย่างน้อยต้องมีประสบการณ์เดินเรือสัก 2 ปี ถึงจะส่งไปได้
ถ้าจะทำตามคำขอของโต้วฮวน ในบรรดาทะเลทั้งสี่ก็มีแค่ทะเลเหนือเท่านั้น
ที่นั่นสถานการณ์ซับซ้อน โจรสลัดมีมากมาย แม้แต่พลตรีจากกองบัญชาการใหญ่ก็ยังต้องรับมืออย่างหนัก สำหรับโต้วฮวนที่เพิ่งเข้ากองทัพ ถือว่าท้าทายเกินไปหน่อย
“เซ็นโงคุ ไม่ต้องมัวกลัวนั่นกลัวนี่หรอก ฉันรู้ฝีมือของโต้วฮวนดี ทำตามที่เขาพูดเถอะ!”
การ์ปตบไหล่เซ็นโงคุอย่างแรง พลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
แม้เขาจะไม่ได้กลับหมู่บ้านฟูชะบ่อยนัก และสอนโต้วฮวนแค่วิธีฝึกฝนไม่กี่อย่าง
แต่โต้วฮวนก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ทุกครั้งที่เขาไปเยี่ยมก็เห็นพัฒนาการก้าวกระโดด เปลี่ยนไปทุกปี
ด้วยฝีมือของโต้วฮวนในตอนนี้ ไม่ว่าจะอยู่ทะเลไหนในบรรดาทะเลทั้งสี่ เขาก็ไม่ต้องเป็นห่วง
“ได้ ฉันจะฟังนายสักครั้ง” เซ็นโงคุสูดหายใจลึก ก่อนตัดสินใจในที่สุด “โต้วฮวน ด้วยฝีมือของเธอ ต่อให้เป็นสาขาในแกรนด์ไลน์ก็ยังรับมือไหว แต่ต้องรู้ไว้ว่าภัยในทะเลไม่ได้มีแค่โจรสลัด เธอยังเด็กเกินไปหน่อย”
“อยู่ทำความคุ้นเคยที่กองบัญชาการใหญ่ก่อนสัก 2-3 วัน แล้วฉันจะส่งเธอไปประจำตำแหน่งรองผู้บัญชาการฐานที่สาขา 141 แห่งทะเลเหนือ ที่นั่นอันตรายน้อยกว่าแกรนด์ไลน์ก็จริง แต่สำหรับพลโทจากกองบัญชาการใหญ่ยังถือเป็นบททดสอบ ยิ่งสำหรับทหารใหม่อย่างเธอก็ยิ่งหนักหนา”
“ไปทำความคุ้นเคยกับที่นั่นก่อน ส่วนหลังจากนั้นจะจัดการอย่างไร ค่อยดูจากผลงานของเธอที่นั่น ตกลงไหม?”
เอาเถอะ ในเมื่อโต้วฮวนอยากได้ภารกิจท้าทาย ก็จัดให้สักอย่าง
ตำแหน่งรองผู้บัญชาการฐานทำให้เขามีอิสระในการทำงานระดับหนึ่งในทะเลเหนือ โดยไม่เด่นจนเกินไป
ต่อให้โต้วฮวนเจอปัญหาที่แก้ไม่ได้ในทะเลเหนือ พวกเขาก็แค่ลงมือช่วยก็พอ
ส่งการ์ปไปเดินเล่นสักสองรอบ ทุกอย่างก็สงบแล้ว
“ผมจะทำตามคำสั่งครับ ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ!” โต้วฮวนทำหน้าขึงขัง ก่อนทำวันทยหัตถ์อย่างถูกต้องเป๊ะ “ขอบคุณท่านจอมพลที่แต่งตั้ง ผมจะไม่ทำให้ความคาดหวังของท่านผิดหวังแน่นอนครับ!”
“ดี!”
เซ็นโงคุมองท่าทางของโต้วฮวนแล้ว ในที่สุดก็ถอนหายใจโล่งอก
ดีจริง ๆ ในที่สุดก็รั้งอัจฉริยะคนนี้ไว้ได้
ไม่ต้องพูดถึงพรสวรรค์ของเขา แค่เห็นความมุ่งมั่นที่จะก้าวหน้าแบบนี้ เซ็นโงคุก็เชื่อว่าโต้วฮวนจะสร้างผลงานได้แน่
“กร๊อบ! กร๊อบ!”
การ์ปก็หยิบข้าวเกรียบเซมเบ้ขึ้นมากินอย่างอารมณ์ดี รู้สึกว่ามันอร่อยขึ้นมาอีกหลายส่วน
หลานชายของเขาได้ฝากตัวเข้ากองทัพเรือแล้ว ต่อไปถ้าก่อเรื่องอะไรขึ้นมา แค่เอ่ยนามเซ็นโงคุก็น่าจะแก้ปัญหาได้
สึรุนั่งอยู่ข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้ม ยินดีกับสหายทั้งสอง ในที่สุดการ์ปก็มีผู้สืบทอดที่ไม่เป็นโจรสลัด ส่วนเซ็นโงคุก็ได้ยอดคนที่มีแววเป็นพลเรือเอกมาอยู่ในมือ
……
3 วันผ่านไปในพริบตา
เรือรบลำเล็กที่เพิ่งต่อเสร็จออกเดินทางจากมารีนฟอร์ด กองบัญชาการใหญ่ มุ่งหน้าไปยังทะเลเหนือ
บนดาดฟ้ามีเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนอย่างสบาย ๆ รูปร่างสูง 190 เซนติเมตร ดูสง่าผ่าเผย ใบหน้าหล่อคมและเปี่ยมไปด้วยพลังหนุ่ม
เขามองหนังสือพิมพ์ข่าวเศรษฐกิจโลก ฉบับพิเศษทะเลเหนือในมือ แล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย
【โจรสลัดเกลื่อนทะเลเหนือ แก๊งมาเฟียอาละวาด ประชาชนถูกกดขี่อย่างหนัก กองทัพเรือกำลังไม่พอ แล้วความยุติธรรมอยู่ที่ไหน!】
【ตระกูลวินสโมคยึดครองอาณาจักรเทดิสได้ภายใน 3 วัน ฟื้นคืนเกียรติภูมิของเจอร์มา 66! ความทะเยอทะยานที่เทียบเท่ารัฐบาลโลกอาจกลายเป็นจริง!】
【อาวุธสงครามจำนวนมหาศาลถูกลักลอบส่งออกจากทะเลเหนือ สาขา 141 ซึ่งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆ โดนัลด์ วิลสัน ผู้บัญชาการฐานสาขา 141 ให้สัมภาษณ์ว่า “ผมไม่รู้เรื่องเลย! ตระกูลวินสโมคคงมีช่องทางอื่น!”】
บทความที่วิพากษ์วิจารณ์และเสียดสีกองทัพเรืออย่างหนักเช่นนี้ คงมีแค่หนังสือพิมพ์ข่าวเศรษฐกิจโลกที่ไม่กลัวอะไรทั้งนั้นและคิดแต่จะรายงานข่าวเท่านั้นที่กล้าเปิดโปงต่อสาธารณะ
กล้าขายข่าวจริง ๆ นะ ราชาข่าว มอร์แกนส์!
ดูออกเลยว่าสถานการณ์ในทะเลเหนือวุ่นวายถึงขั้นน่าเหลือเชื่อ
แต่ในทางกลับกัน ถ้ามีฝีมือ ที่นี่ก็เป็นสถานที่ชั้นเยี่ยมสำหรับสร้างผลงานและชื่อเสียง
เด็กหนุ่มโยนหนังสือพิมพ์ทิ้งตามใจ ปล่อยให้มันปลิวลงทะเล พร้อมเผยรอยยิ้มโอหัง
ฐานสาขา 141 รองผู้บัญชาการฐาน นายพันตรีจากกองบัญชาการใหญ่ มังกี้ ดี โต้วฮวน เข้ารับตำแหน่งที่ทะเลเหนือ!