วันพีซ: สามปีเป็นพลเรือเอก ห้าปีเป็นจอมพล!

ตอนที่ 2 เข้ารับตำแหน่งที่ทะเลเหนือ!

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ยิ่งเซ็นโงคุมองโต้วฮวน ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ

อายุแค่ 18 ปีก็ใช้ริวโอได้แล้ว คุณภาพของฮาคิเกราะก็ดูสูงมาก ร่างกายที่เกี่ยวข้องกับฮาคิเกราะคงอยู่ในระดับสัตว์ประหลาดแน่

อัจฉริยะขนาดนี้ได้มาอยู่ในกองทัพเรือ ถือเป็นโชคดีของกองทัพเรือจริง ๆ

แค่ชี้แนะอย่างเหมาะสม อนาคตต้องเป็นยอดฝีมือระดับพลเรือเอกแน่นอน!

การ์ปยิ้มจนหุบปากไม่ลง “ฮ่า ๆ เซ็นโงคุ ฉันบอกแล้วไงว่าหลานชายคนนี้เก่ง!”

เขาชอบดูท่าทางไม่เคยเห็นโลกกว้างของเซ็นโงคุที่สุด ถึงตอนแรกตัวเขาเองจะไม่ได้มีท่าทีต่างกันสักเท่าไรก็เถอะ

เซ็นโงคุไม่ได้โกรธ เพียงลูบหนวดพลางยิ้มเอ่ยกับโต้วฮวนว่า “เด็กดี ต่อจากนี้ก็อยู่ฝึกฝนที่กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือสัก 2 ปี แล้วค่อยตามลุงกับอาออกไปฝึกภาคสนามเป็นครั้งคราว อนาคตของเธอไร้ขีดจำกัดเลย!”

เส้นทางยังเป็นแบบเดิม แต่เลื่อนขั้นได้เร็วกว่าเดิมมาก

อยู่กับยอดฝีมือรุ่นเก๋าอย่างการ์ป อาโอคิยิ และคิซารุสัก 2 ปี เก็บประสบการณ์ให้คุ้นเคยกับสถานการณ์ในทะเล จากนั้นก็น่าจะเลื่อนขั้นเป็นพลตรีแห่งกองบัญชาการใหญ่ได้ทันที

โต้วฮวนขมวดคิ้ว ก่อนปฏิเสธตรง ๆ “ไม่ต้องหรอกครับ ท่านจอมพลเซ็นโงคุ กรุณาส่งผมไปประจำการที่อื่นเถอะ ผมอดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะกำจัดโจรสลัดชั่วร้าย และคว้าเกียรติยศในฐานะทหารเรือ!”

การอยู่ที่กองบัญชาการใหญ่เพื่อสร้างประวัติผลงานถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของลูกหลานข้าราชการทั่วไป แต่เขาไม่ใช่ลูกหลานข้าราชการธรรมดา เพราะเขามีระบบค่าความภักดี

อยู่ที่กองบัญชาการใหญ่จะรวบรวมลูกน้องได้สักกี่คน? ออกไปประจำการข้างนอกยังมีอิสระกว่า ด้วยฝีมือของเขา การกวาดล้างโจรสลัดเพื่อเก็บผลงานเป็นเรื่องง่าย แถมยังรับลูกน้องมาฝึกให้ภักดียิ่งขึ้นได้ด้วย

“โต้วฮวน การมีความคิดแบบนี้เป็นเรื่องดี แต่ทุกอย่างต้องดูตามความเป็นจริง”

เซ็นโงคุปวดหัวเล็กน้อย พยายามเกลี้ยกล่อมว่า “เธอยังหนุ่ม ต้องสั่งสมประสบการณ์อีกหน่อย รอให้ได้เป็นนายพลก่อนแล้วค่อยออกไปดีไหม?”

“ไม่จำเป็นครับ ท่านจอมพลเซ็นโงคุ” โต้วฮวนยกมือปฏิเสธ ก่อนกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “ผมจะเลื่อนขั้นด้วยผลงานจริง โจรสลัดที่กำเริบเสิบสานพวกนั้นกำลังรอให้ผมไปจัดการอยู่!”

เขาแสร้งทำเป็นยอมถอยเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ ก่อนประกาศเสียงดังว่า “ผมเข้ากองทัพเรือก็เพื่อปราบโจรสลัด ถ้าแค่นี้ยังทำให้ไม่ได้ ผมยอมไปเป็นนักล่าค่าหัวดีกว่า!”

“ดี!” เซ็นโงคุซาบซึ้งในความมุ่งมั่นของโต้วฮวน จึงกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นแบบนั้น เธออยู่ทำความคุ้นเคยที่กองบัญชาการใหญ่ก่อนสัก 1 สัปดาห์ แล้วฉันจะส่งเธอไปแสดงฝีมือที่สาขาทะเลตะวันออก!”

ในที่สุดก็มีอัจฉริยะที่มีใจให้กองทัพเรือ เขาไม่มีทางปล่อยให้เป็ดที่อยู่ตรงหน้าบินหนีไปเด็ดขาด

แค่ปราบโจรสลัดไม่ใช่เหรอ? จัดให้!

ทะเลตะวันออกเป็นทะเลที่อ่อนแอที่สุด แม้แต่กลุ่มโจรสลัดอาร์ลองที่นั่นก็ยังถูกโต้วฮวนกวาดล้างไปแล้ว คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก

“ท่านจอมพลเซ็นโงคุ ขอที่ที่ท้าทายกว่านี้เถอะครับ!” โต้วฮวนยังไม่พอใจ เขาพูดเสียงดังว่า “โจรสลัดในทะเลตะวันออกอ่อนแอ แถมลุงการ์ปก็กลับไปกวาดล้างอยู่บ่อย ๆ ผมอยากไปกำจัดโจรสลัดที่โหดเหี้ยมกว่านี้!”

เซ็นโงคุเพิ่งเคยกลุ้มใจเป็นครั้งแรกที่เห็นคนรุ่นหลังทะเยอทะยานเกินไป ถ้าอาโอคิยิมีความมุ่งมั่นได้สักครึ่งหนึ่งของโต้วฮวน เขาก็คงไม่ต้องปวดหัวแล้ว

ด้วยฝีมือที่โต้วฮวนมีฮาคิเกราะริวโอ เขาไปบุกแกรนด์ไลน์ก็ยังได้

แต่ทหารเรือที่เพิ่งเข้ากองทัพมาใหม่ จะส่งไปที่แบบนั้นได้อย่างไร อันตรายในทะเลไม่ได้มีแค่โจรสลัด แต่ยังมีสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายด้วย อย่างน้อยต้องมีประสบการณ์เดินเรือสัก 2 ปี ถึงจะส่งไปได้

ถ้าจะทำตามคำขอของโต้วฮวน ในบรรดาทะเลทั้งสี่ก็มีแค่ทะเลเหนือเท่านั้น

ที่นั่นสถานการณ์ซับซ้อน โจรสลัดมีมากมาย แม้แต่พลตรีจากกองบัญชาการใหญ่ก็ยังต้องรับมืออย่างหนัก สำหรับโต้วฮวนที่เพิ่งเข้ากองทัพ ถือว่าท้าทายเกินไปหน่อย

“เซ็นโงคุ ไม่ต้องมัวกลัวนั่นกลัวนี่หรอก ฉันรู้ฝีมือของโต้วฮวนดี ทำตามที่เขาพูดเถอะ!”

การ์ปตบไหล่เซ็นโงคุอย่างแรง พลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

แม้เขาจะไม่ได้กลับหมู่บ้านฟูชะบ่อยนัก และสอนโต้วฮวนแค่วิธีฝึกฝนไม่กี่อย่าง

แต่โต้วฮวนก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ทุกครั้งที่เขาไปเยี่ยมก็เห็นพัฒนาการก้าวกระโดด เปลี่ยนไปทุกปี

ด้วยฝีมือของโต้วฮวนในตอนนี้ ไม่ว่าจะอยู่ทะเลไหนในบรรดาทะเลทั้งสี่ เขาก็ไม่ต้องเป็นห่วง

“ได้ ฉันจะฟังนายสักครั้ง” เซ็นโงคุสูดหายใจลึก ก่อนตัดสินใจในที่สุด “โต้วฮวน ด้วยฝีมือของเธอ ต่อให้เป็นสาขาในแกรนด์ไลน์ก็ยังรับมือไหว แต่ต้องรู้ไว้ว่าภัยในทะเลไม่ได้มีแค่โจรสลัด เธอยังเด็กเกินไปหน่อย”

“อยู่ทำความคุ้นเคยที่กองบัญชาการใหญ่ก่อนสัก 2-3 วัน แล้วฉันจะส่งเธอไปประจำตำแหน่งรองผู้บัญชาการฐานที่สาขา 141 แห่งทะเลเหนือ ที่นั่นอันตรายน้อยกว่าแกรนด์ไลน์ก็จริง แต่สำหรับพลโทจากกองบัญชาการใหญ่ยังถือเป็นบททดสอบ ยิ่งสำหรับทหารใหม่อย่างเธอก็ยิ่งหนักหนา”

“ไปทำความคุ้นเคยกับที่นั่นก่อน ส่วนหลังจากนั้นจะจัดการอย่างไร ค่อยดูจากผลงานของเธอที่นั่น ตกลงไหม?”

เอาเถอะ ในเมื่อโต้วฮวนอยากได้ภารกิจท้าทาย ก็จัดให้สักอย่าง

ตำแหน่งรองผู้บัญชาการฐานทำให้เขามีอิสระในการทำงานระดับหนึ่งในทะเลเหนือ โดยไม่เด่นจนเกินไป

ต่อให้โต้วฮวนเจอปัญหาที่แก้ไม่ได้ในทะเลเหนือ พวกเขาก็แค่ลงมือช่วยก็พอ

ส่งการ์ปไปเดินเล่นสักสองรอบ ทุกอย่างก็สงบแล้ว

“ผมจะทำตามคำสั่งครับ ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ!” โต้วฮวนทำหน้าขึงขัง ก่อนทำวันทยหัตถ์อย่างถูกต้องเป๊ะ “ขอบคุณท่านจอมพลที่แต่งตั้ง ผมจะไม่ทำให้ความคาดหวังของท่านผิดหวังแน่นอนครับ!”

“ดี!”

เซ็นโงคุมองท่าทางของโต้วฮวนแล้ว ในที่สุดก็ถอนหายใจโล่งอก

ดีจริง ๆ ในที่สุดก็รั้งอัจฉริยะคนนี้ไว้ได้

ไม่ต้องพูดถึงพรสวรรค์ของเขา แค่เห็นความมุ่งมั่นที่จะก้าวหน้าแบบนี้ เซ็นโงคุก็เชื่อว่าโต้วฮวนจะสร้างผลงานได้แน่

“กร๊อบ! กร๊อบ!”

การ์ปก็หยิบข้าวเกรียบเซมเบ้ขึ้นมากินอย่างอารมณ์ดี รู้สึกว่ามันอร่อยขึ้นมาอีกหลายส่วน

หลานชายของเขาได้ฝากตัวเข้ากองทัพเรือแล้ว ต่อไปถ้าก่อเรื่องอะไรขึ้นมา แค่เอ่ยนามเซ็นโงคุก็น่าจะแก้ปัญหาได้

สึรุนั่งอยู่ข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้ม ยินดีกับสหายทั้งสอง ในที่สุดการ์ปก็มีผู้สืบทอดที่ไม่เป็นโจรสลัด ส่วนเซ็นโงคุก็ได้ยอดคนที่มีแววเป็นพลเรือเอกมาอยู่ในมือ

……

3 วันผ่านไปในพริบตา

เรือรบลำเล็กที่เพิ่งต่อเสร็จออกเดินทางจากมารีนฟอร์ด กองบัญชาการใหญ่ มุ่งหน้าไปยังทะเลเหนือ

บนดาดฟ้ามีเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนอย่างสบาย ๆ รูปร่างสูง 190 เซนติเมตร ดูสง่าผ่าเผย ใบหน้าหล่อคมและเปี่ยมไปด้วยพลังหนุ่ม

เขามองหนังสือพิมพ์ข่าวเศรษฐกิจโลก ฉบับพิเศษทะเลเหนือในมือ แล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย

【โจรสลัดเกลื่อนทะเลเหนือ แก๊งมาเฟียอาละวาด ประชาชนถูกกดขี่อย่างหนัก กองทัพเรือกำลังไม่พอ แล้วความยุติธรรมอยู่ที่ไหน!】

【ตระกูลวินสโมคยึดครองอาณาจักรเทดิสได้ภายใน 3 วัน ฟื้นคืนเกียรติภูมิของเจอร์มา 66! ความทะเยอทะยานที่เทียบเท่ารัฐบาลโลกอาจกลายเป็นจริง!】

【อาวุธสงครามจำนวนมหาศาลถูกลักลอบส่งออกจากทะเลเหนือ สาขา 141 ซึ่งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆ โดนัลด์ วิลสัน ผู้บัญชาการฐานสาขา 141 ให้สัมภาษณ์ว่า “ผมไม่รู้เรื่องเลย! ตระกูลวินสโมคคงมีช่องทางอื่น!”】

บทความที่วิพากษ์วิจารณ์และเสียดสีกองทัพเรืออย่างหนักเช่นนี้ คงมีแค่หนังสือพิมพ์ข่าวเศรษฐกิจโลกที่ไม่กลัวอะไรทั้งนั้นและคิดแต่จะรายงานข่าวเท่านั้นที่กล้าเปิดโปงต่อสาธารณะ

กล้าขายข่าวจริง ๆ นะ ราชาข่าว มอร์แกนส์!

ดูออกเลยว่าสถานการณ์ในทะเลเหนือวุ่นวายถึงขั้นน่าเหลือเชื่อ

แต่ในทางกลับกัน ถ้ามีฝีมือ ที่นี่ก็เป็นสถานที่ชั้นเยี่ยมสำหรับสร้างผลงานและชื่อเสียง

เด็กหนุ่มโยนหนังสือพิมพ์ทิ้งตามใจ ปล่อยให้มันปลิวลงทะเล พร้อมเผยรอยยิ้มโอหัง

ฐานสาขา 141 รองผู้บัญชาการฐาน นายพันตรีจากกองบัญชาการใหญ่ มังกี้ ดี โต้วฮวน เข้ารับตำแหน่งที่ทะเลเหนือ!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป