สาวน้อยวัยเด็กปากนุ่มเอวบาง ถูกเพื่อนชายข้างบ้านสายหม่นจูบจนร้องไห้

ตอนที่ 20 จูบจนร้องไห้ ยัยลูกพีชคนสนิทปากนุ่มเอวบาง

8 นาที· 1.7K คำ

เผยอวี่หลี่มาถึงห้องอาหารตอนที่เวินซุ่ยกินเสร็จแล้ว

แพนเค้กเจียนปิ่งกั่วจื่อที่เหลืออยู่ครึ่งชิ้นวางบนจาน เธอประคองแก้วน้ำผลไม้ด้วยสองมือ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย พลางคุยกับพ่อครัว

คุณเวินซุ่ยเป็นเด็กช่างพูดมาตั้งแต่เล็ก ไปที่ไหนก็คุยกับคนที่นั่น ฉลาดเกินวัยจนใคร ๆ ก็เอ็นดู

เสียงฝีเท้าของเผยอวี่หลี่ดังขึ้น พ่อครัวที่เมื่อครู่ยังชวนคุยเก่งพลันยืนตัวตรง สีหน้าตึงเครียดทันที

“คุณเผย”

หญิงสาวหน้าโต๊ะอาหารได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น ประกาศราวกับออกคำสั่ง

“เผยอวี่หลี่ พรุ่งนี้ฉันอยากกินอาหารกุ้ยโจว เจิ้งป๋อเป็นคนกุ้ยโจว อาหารที่เขาทำเก่งที่สุดคือปลาต้มซุปเปรี้ยวนะ!”

พ่อครัวได้ยินแล้วก็ยิ่งประหม่า

พูดตามตรง คุณเผยเป็นนายจ้างที่แทบไม่จู้จี้เรื่องค่าใช้จ่าย แถมยังจ่ายค่าจ้างอย่างใจกว้าง

แต่คงเพราะเขาเป็นคนเย็นชา ทั้งยังอยู่ในตำแหน่งสูงมานาน คิ้วเข้มกดต่ำ ดวงตาดูลึกล้ำ ทำให้คนรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างยิ่ง

ปกติคุณเผยไม่เลือกกินอาหาร หมอจะส่งรายการอาหารให้ตรงเวลา เขาก็แค่ทำกับข้าวจากวัตถุดิบในรายการนั้น

ไม่ว่าอาหารจะรสชาติแบบไหน สำหรับคุณเผยก็ล้วนเป็นเรื่องธรรมดา

เขาไม่มีรสชาติไหนที่ไม่ชอบ กินอาหารตรงเวลาอย่างเรียบเฉยราวกับเพียงต้องการตอบสนองความต้องการพื้นฐานของร่างกาย แล้วก็ออกจากคฤหาสน์ในเวลาเดิมทุกครั้ง

ปลาต้มซุปเปรี้ยวไม่มีอยู่ในรายการอาหาร

เขาตัดสินใจเองโดยพลการ ช่างหุนหันเกินไปแล้ว

สายตาของคุณเผยทอดมองมาอย่างนิ่งลึก หยุดอยู่บนตัวเขาชั่วขณะ

พ่อครัวกดดันจนเหงื่อซึมตรงหน้าผาก

“คุณเผย ผม...”

“ไม่เลว ซุ่ยซุ่ยชอบลองอะไรใหม่ ๆ”

น้ำเสียงเย็นขรึมของคุณเผยหาได้ยากที่จะเจือคำชม

“อยากได้วัตถุดิบอะไรคุยกับพ่อบ้านได้เลย เขาจะช่วยเต็มที่”

“แต่ต้องระวังวัตถุดิบที่คุณเวินกินไม่ได้นะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป