ชีวิตยกให้เขา แล้วคนคนนี้จะยอมตามฉันไปไหม?
ประโยคสั้นๆ ประโยคเดียว ทำให้หลีชีชีใจสั่นไหว เธอเงยหน้ามองฉีเซียวเหย่
สายตาที่สบกันระหว่างคนทั้งคู่ชวนให้คิดซับซ้อน มีคลื่นใต้น้ำซ่อนอยู่ แต่กลับเงียบสงัดผิดปกติไปทั้งห้องโถง กระทั่งลมและหิมะก็ดูเหมือนไม่กล้าส่งเสียงรบกวน
แล้วเหมือนถูกมนตร์สะกด หลีชีชีค่อยๆ ยกมือขึ้นโอบคอฉีเซียวเหย่อย่างระมัดระวัง เหมือนกระต่ายน้อยตัวนุ่มนิ่ม พิงอยู่ที่ไหล่เขา
กระซิบว่า "ดี"
ลมหายใจหอมหวานอุ่นๆ แตะผ่านผิวที่ลำคอของฉีเซียวเหย่ ดวงตาสีฟ้าอมเทาของชายหนุ่มเริ่มมีแววหมกมุ่นปนขึ้นมาเล็กน้อย
เขายกมุมปากบางๆ ขวาแขนโอบเอวหลีชีชีอุ้มเธอขึ้น ก้าวข้ามร่างของสวี่หนานเทียนที่สลบอยู่บนพื้น เดินไปที่ประตู
หลีชีชีซบอยู่ในอ้อมอกของฉีเซียวเหย่ มองดูสวี่หนานเทียนที่เลือดอาบอยู่บนพื้นห่างออกไปเรื่อยๆ
เหมือนฝันดีที่เฝ้าทะนุถนอม ในที่สุดก็ต้องแตกสลาย
ปาตัวที่รออยู่หน้าประตูเป็นเวลานาน มองส่งหลีชีชีและฉีเซียวเหย่หายลับไปสุดทางด้านหลัง แล้วคนของฉีเซียวเหย่ก็จากไปหมด จึงวิ่งกลับเข้าไปในห้องโถง ประคองและหามสวี่หนานเทียนไปรักษา
อาไท่และหลินเคอไม่อยู่ ฉีเซียวเหย่จึงต้องขับรถเอง เขาวางหลีชีชีไว้ที่ที่นั่งข้างคนขับ แล้วยื่นมือช่วยรัดเข็มขัดนิรภัยให้
มองใบหน้าแดงๆ ที่ยังมีคราบน้ำตาของเธอ ฉีเซียวเหย่แนบแก้มลงที่กลางหน้าผากเธอ แล้ววางจูบเบาๆ
"วางใจได้ เฉียวเซียวไม่ได้ยิงถูกจุดสำคัญของสวี่หนานเทียน เลือดออกเยอะแต่เป็นแค่บาดแผลภายนอก ตายไม่ลงหรอก รอให้เขาผ่านเรื่องนี้ไปได้ บ่อนการพนันที่ถนนซินโข่วก็เป็นของเขาทั้งหมด"