งานเลี้ยงวันเกิดจัดขึ้นที่คฤหาสน์เฉียว
พรมแดงภายในคฤหาสน์ปูยาวตั้งแต่ประตูใหญ่ ทอดยาวไปจนถึงห้องจัดเลี้ยงหลัก สองข้างทางเป็นไม้พุ่มที่ถูกตัดแต่งอย่างพิถีพิถัน ปกคลุมด้วยหิมะบางๆ
หลีชีชีและสวี่หนานเทียนเพิ่งลงจากรถ หญิงสาวที่รออยู่หนาประตูมานานก็ส่งเสียงหวานพร้อมรอยยิ้มเดินเข้ามาหา
นางยกมือขึ้นเกี่ยวแขนของสวี่หนานเทียน
“พี่เทียน”
สายตาเหลือบไปเห็นหลีชีชีที่ยืนอยู่ด้านหลังสวี่หนานเทียน กำลังนิ้วมือจับชายเสื้อสูทของเขาพร้อมกับยื่นหน้ามองไปมา
เป็นหน้าใหม่ ท่าทางขลาดๆ กลัวๆ แต่กลับงดงามประณีตจนไม่อาจหาคำใดมาบรรยายได้
เฉียวหลินนาขมวดคิ้ว “นี่คือใคร?”
นางหรี่ตามองอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนที่สวี่หนานเทียนจะทันได้แนะนำ นางก็จำหลีชีชีออกได้เสียก่อน
“ชีชี?”
“ค่ะ”
หลีชีชีพยักหน้า และส่งเสียงเรียก “ป้าเล็ก” อย่างอ่อนหวานตามสายตาที่สวี่หนานเทียนส่งให้
เฉียวหลินนาเจ้มุมปาก ยิ้มทั้งที่ไม่ได้ยิ้ม
“เครื่องสำอางแพงๆ ก็ไม่เหมือนกันจริงๆ ดูชีชีของเราสิ ตั้งใจแต่งหน้าแล้วสวยขนาดนี้”
“ขอบคุณป้าเล็กค่ะ”
“คนในครอบครัวเดียวกัน จะขอบคุณอะไรกันเล่า?”
เฉียวหลินนาค่อยๆ ยกมือเล็กๆ ของหลีชีชีที่กำลังจับชายเสื้อสวี่หนานเทียนขึ้นมา แล้วแอบผลักนางออกไปด้านข้างอย่างมีเลศนัย ให้ตัวเองได้ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งคู่
“ต่อไปไม่ต้องพูดถึงเครื่องสำอาง เสื้อผ้า กระเป๋าเงิน...ขอเพียงชีชีชอบ ก็บอกป้าเล็กได้ ป้าเล็กรับหน้าที่เลือก ป้าเล็กรับหน้าที่จ่าย”
สวี่หนานเทียนหยิกเนื้ออ่อนๆ ที่เอวของเฉียวหลินนา
“เจ้านี่คิดหากำไรได้เสมอ”
“แล้วพี่เทียนยินดีมั้ยล่ะ?” เฉียวหลินนาหันข้างหน้า ทำปากจู๋ แสร้งทำเป็นโกรธและออดอ้อนสวี่หนานเทียน
“ยินดีสิ”
สวี่หนานเทียนมองข้ามหัวของเฉียวหลินนา ลงมายังดวงตาที่ค่อยๆ หรี่ลงของหลีชีชี แล้วจงใจพูดเสริม
“จะซื้ออะไรให้ชีชีก็ยินดีทั้งนั้น”
หลีชีชีถูกสายตาร้อนแรงตรงไปตรงมาของสวี่หนานเทียนจ้องจนรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกน่าอายว่าตนกับสวี่หนานเทียนกำลังแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ อยู่ลับหลังเฉียวหลินนา