ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

ตอนที่ 22 แผนการของจ้าวหลุน

7 นาที· 1.5K คำ

ชานเมืองทางเหนือ

สโมสรส่วนตัวชุ่ยหู

จ้าวหลุนนั่งอยู่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ในห้องชุดวิวทะเลสาบ มือถือแก้วไวน์ลาฟิตปี 1982

แต่สีหน้าของเขากลับหม่นยิ่งกว่าราตรีนอกหน้าต่าง

เบื้องหน้าเขามีชายชุดดำสามคนยืนอยู่ ทั้งสามล้วนอยู่ในขั้นปราณเร้นลับ

หากอยู่ในตระกูลใดสักแห่งในเมืองหลวงมณฑล พวกเขาล้วนเป็นแขกคนสำคัญในฐานะผู้ถวายการคุ้มครอง

แต่เวลานี้ทั้งสามก้มหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทุกลมหายใจล้วนระมัดระวัง

“หวงเฉวียนถูกทำลายวรยุทธ์แล้วหรือ?”

เสียงของจ้าวหลุนเบามาก เบาจนคล้ายกำลังพึมพำกับตัวเอง

แต่คนที่คุ้นเคยกับเขาต่างรู้ดีว่า

ยิ่งคุณชายรองตระกูลจ้าวพูดเบาเท่าไร จิตสังหารในใจก็ยิ่งหนักหน่วงเท่านั้น

เขาแกว่งแก้วไวน์ในมือ ของเหลวสีแดงเข้มทิ้งรอยโค้งไว้บนผนังแก้ว

“ครับ”

ชายชุดดำคนหนึ่งฝืนใจตอบ เสียงแหบตึง

“พวกเราพบเขาในตรอกเล็ก ๆ เส้นลมปราณแขนขวาขาดสะบั้น”

“ปราณเร้นลับที่ฝึกฝนมาสามสิบปีถูกนิ้วเดียวสั่นสะเทือนจนแตกสลาย”

“ลูกน้องตรวจดูอาการบาดเจ็บแล้ว พลังของอีกฝ่ายควบคุมได้แม่นยำจนเหลือเชื่อ!”

“ทำลายแค่วรยุทธ์ แต่ไม่เอาชีวิต!”

“วิธีการเช่นนี้ วงการยุทธ์เจียงตงไม่เคยได้ยินมาก่อน”

นิ้วเดียว!

ข้อนิ้วที่จ้าวหลุนกำแก้วก้านสูงซีดขาวขึ้นเล็กน้อย

ผนังแก้วคริสตัลเริ่มมีรอยร้าวละเอียดปรากฏให้เห็นราง ๆ

แม้หวงเฉวียนจะไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหลวงมณฑล

แต่ปราณเร้นลับที่ฝึกฝนมาสามสิบปีนั้นเป็นของจริง!

เขาเคยเอาชีวิตรอดจากการต่อสู้เป็นตายแบบหนึ่งต่อสามมาแล้ว

คนที่ทำลายวรยุทธ์ของเขาได้ด้วยนิ้วเดียว หากมองไปทั่ววงการยุทธ์ของมณฑลเจียงตง คงนับได้ไม่ถึงสามคน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป