ตอนที่เฮยเป่าได้รับโทรศัพท์จากลูกน้อง
เขากำลังตรวจตราท่าเรือฝั่งตะวันออกของเมือง
「พี่เสือครับ มีเรือเร็วลำหนึ่งจากน่านน้ำด้านนอกเข้ามาเทียบท่าแล้ว」
「ไม่มีสัญลักษณ์ ไม่มีการแจ้งล่วงหน้า คนของเราเข้าไปใกล้ไม่ได้เลย!」
「อีกฝ่ายแผ่แรงกดดันออกมารุนแรงมาก พวกพี่น้องอยู่ห่างออกไปตั้ง 100 เมตร ขายังสั่นกันหมด」
「แข็งแกร่งจนน่าขนลุกเลยครับ!」
ขณะรายงาน เสียงของลูกน้องก็สั่นระริก!
เฮยเป่าพลันใจหายวาบ
เขาคือราชาใต้ดินแห่งตงไห่
โลกใต้ดินของตงไห่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
ไม่ว่าจะลักลอบเข้าเมืองหรือขนของผิดกฎหมายเข้าท่าเรือ ก็ไม่มีทางรอดพ้นสายตาของเขาไปได้
แต่คนกลุ่มนี้กลับเทียบท่าจากน่านน้ำด้านนอกอย่างโจ่งแจ้ง
ถ้าไม่บ้าก็คงไม่เห็นสายตาของเขาอยู่ในสายตา
จากที่ลูกน้องบรรยายมา
คนกลุ่มนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นอย่างหลัง
「มีกี่คน?」
「กะด้วยสายตาประมาณ 7 ถึง 8 คน คนที่เป็นหัวหน้า…」
「แผ่แรงกดดันออกมารุนแรงมากครับ!」
ลูกน้องกลืนน้ำลายลงคอ 「แข็งแกร่งจนแทบหายใจไม่ออกเลยครับ!」
「พี่เสือ ผมแอบมองจากระยะ 100 เมตรแวบหนึ่ง ถึงตอนนี้แผ่นหลังก็ยังชุ่มเหงื่อเย็นอยู่เลย」
เฮยเป่านิ่งเงียบไปหลายวินาที 「ไม่ต้องขวางหรอก ขวางไปก็ไม่มีประโยชน์」
「พอเดาออกแล้วว่าพวกเขาเป็นคนของใคร」
หลังวางสาย เขาก็กดโทรหาเบอร์ของหลินจ้านทันที
「คุณหลิน มีเรือไม่ทราบที่มาลำหนึ่งเข้ามาเทียบท่าจากน่านน้ำด้านนอก」