ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

ตอนที่ 42 ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

8 นาที· 1.9K คำ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

จดหมายท้าประลองฉบับหนึ่งถูกส่งมาถึงบ้านหลังใหม่ของตระกูลหลิน

คนที่นำจดหมายมาคือพ่อบ้านชราของตระกูลจ้าวแห่งเมืองหลวงมณฑล อายุอานามกว่า 70 ปี

ผมสีขาวทั่วศีรษะถูกหวีจัดอย่างเรียบร้อยไร้ที่ติ เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีเข้มที่รีดจนเรียบกริบ

เขายืนอยู่หน้าประตูบ้านตระกูลหลิน กดกริ่งด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อมแต่ไม่ประจบประแจง

หลินจ้านเดินออกมาจากห้องรับแขก มองชายชราแวบหนึ่ง

เป็นเพียงชายชราธรรมดา ไม่มีพลังฝึกยุทธ์แม้แต่น้อย

จ้าวอู๋จี๋ส่งพ่อบ้านชราที่ไม่มีพลังฝึกยุทธ์มาส่งจดหมาย ความหมายชัดเจนมาก

เมื่อสองฝ่ายทำสงครามกัน ย่อมไม่สังหารผู้ส่งสาร

นี่เป็นกฎของวงการยุทธ์เจียงตงเช่นกัน

«ผมเอง»

พ่อบ้านชราหยิบซองจดหมายสีทองออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นให้ด้วยสองมือ «ผมได้รับคำสั่งจากประมุขตระกูลจ้าว ให้นำจดหมายฉบับหนึ่งมาส่ง»

ซองจดหมายทำจากกระดาษเซวียนจื่อชั้นดีด้วยมือ ตรงปากซองประทับตราขี้ผึ้งรูปตราประจำตระกูลจ้าว

เป็นรูปเหยี่ยวตัวผู้กางปีก หัวเหยี่ยวมีเขี้ยวแหลม

รอยประทับเหมือนกับตราบนป้ายเหล็กดำที่หลินจ้านค้นได้จากตัวหวงเฉวียนทุกประการ

หลินจ้านฉีกปากซอง หยิบจดหมายออกมา

ตัวอักษรบนกระดาษเขียนด้วยพู่กัน ทุกขีดทุกเส้นหนักแน่นและเป็นระเบียบ

มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นฝีมือของคนที่ฝึกเขียนอักษรมาหลายสิบปี

«เรียนคุณหลินจ้าน: ความแค้นระหว่างตระกูลจ้าวกับคุณมาถึงจุดที่ไม่อาจคลี่คลายด้วยวิธีธรรมดาได้อีกแล้ว»

«เพื่อไม่ให้ผู้บริสุทธิ์ต้องเดือดร้อน ผมขอเสนอให้ยุติเรื่องนี้ตามกฎของวงการยุทธ์»

«อีกสามเดือนให้หลัง ณ เวทีเป็นตายแห่งเมืองหลวงมณฑล ผม จ้าวหยวนอู่ จะลงประลองด้วยตัวเอง»

«หลังศึกครั้งนี้ ไม่ว่าผลแพ้ชนะ ความแค้นระหว่างตระกูลจ้าวกับคุณจะเป็นอันยุติ»

«หากคุณชนะ ตระกูลจ้าวจะยกกิจการทั้งหมดให้ และเหล่าคนรุ่นหลังของตระกูลจ้าวจะถอนตัวออกจากเจียงตง ไม่กลับมาอีกตลอดกาล»

«หากผมชนะ คุณต้องออกจากตงไห่ และห้ามเหยียบย่างเข้ามาในเจียงตงแม้แต่ครึ่งก้าวเป็นเวลา 5 ปี»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป