เมืองหลวงมณฑล คฤหาสน์ตระกูลจ้าว ห้องประชุม
จ้าวอู๋จี๋นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน
สมาชิกคนสำคัญของตระกูลจ้าวนั่งเต็มสองฟากโต๊ะยาวตรงหน้า
จ้าวหลุนนั่งอยู่ทางขวามือของเขา สีหน้าหม่นหมองยิ่งกว่าเมื่อหลายวันก่อน
รอยคล้ำใต้ตาเข้มจนเหมือนรอยฟกช้ำสองปื้น
หานเหวินชิงนั่งอยู่ทางซ้ายมือ เบื้องหน้ามีคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กวางอยู่
พร้อมเรียกดูข้อมูลได้ทุกเมื่อ
บนผนังแขวนแผนที่เมืองตงไห่ มีวงกลมสีแดงกว่าสิบวงทำเครื่องหมายไว้
วงกลมแต่ละวงแทนกำลังที่ตระกูลจ้าวเคยส่งไปประจำการในตงไห่
หวงเฉวียนถูกอัดจนพิการ จ้าวเต๋อไห่ถูกทำลายวรยุทธ์ ตู้เวยสูญเสียพลังบำเพ็ญ
ไพ่ที่ส่งออกไปกว่าสิบใบ
ล้วนถูกคนคนเดียวบดขยี้จนย่อยยับ
การประชุมครั้งนี้ดำเนินมานานถึงสองชั่วโมงแล้ว
บรรยากาศตึงเครียดตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับสายธนูที่ขึงจนสุด
“ผมขอสรุปความเสียหายที่เกิดขึ้นในตอนนี้”
จ้าวอู๋จี๋ลุกขึ้น เดินไปหน้าแผนที่แล้วหยิบปากกาแดง กากบาททับวงกลมทีละวง
“ด้านกำลังรบ หวงเฉวียน ผู้ฝึกปราณเร้นลับขั้นสูงสุด ถูกนิ้วเดียวทำลายวรยุทธ์”
“จ้าวเต๋อไห่ ผู้ฝึกปราณเร้นลับขั้นสูงสุด ถูกฝ่ามือเดียวซัดกระเด็น”
“ตู้เวย ปรมาจารย์ขั้นพลังแปรสภาพ ติดอันดับหนึ่งในห้าของทั้งมณฑล ถูกนิ้วเดียวทำลายวรยุทธ์”
“ด้านราชการ โจวเจี้ยนกั๋วถูกพักงานเพื่อสอบสวน”
“ด้านธุรกิจ ทีมของผู้อำนวยการหานเพิ่งเริ่มขยายงานก็ถูกบีบให้ถอนตัว”
“เครือข่ายข่าวกรองของซูหว่านฉิงไวต่อความเคลื่อนไหวกว่าที่เราคาดไว้มาก”
“พูดได้ว่าเราใช้ไพ่ตายไปแล้วถึงแปดส่วนจากที่สะสมมาตลอดสามสิบปีของตระกูลจ้าว”
“ตอนนี้หมดเกลี้ยงแล้ว”