วิกฤตของบริษัทตระกูลซูมาเร็วกว่าที่ทุกคนคาดคิด
คราวนี้ตระกูลจ้าวเอาจริงแล้ว
หานเหวินชิงทำธุรกิจในแวดวงการค้าเมืองหลวงมณฑลมานานหลายปี เส้นสายของเขากว้างขวางเกินกว่าที่ซูหว่านฉิงประเมินไว้มาก
เขาอาศัยหุ้นที่ตระกูลจ้าวถืออยู่ในกลุ่มบริษัทเหล่านั้น รวมถึงความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่สั่งสมมานาน
โดยอ้างว่าเป็น “การปรับกลยุทธ์”
เพียงสัปดาห์เดียว ก็ทำให้พันธมิตรหลัก 6 รายของบริษัทเดินเรือซูยกเลิกสัญญาพร้อมกัน
ขณะเดียวกัน ธนาคาร 3 แห่งในเมืองหลวงมณฑลก็เริ่มจำกัดวงเงินกู้ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ซู
ในจำนวนนี้ 2 แห่งอ้าง “การตรวจสอบความเสี่ยง” เพื่อชะลอการปล่อยสินเชื่อพัฒนาโครงการที่กำหนดไว้ในเดือนนี้
มูลค่าเงินที่เกี่ยวข้องสูงถึง 400 ล้านหยวน
หลังจากราคาหุ้นของบริษัทตระกูลซูร่วงลงติดต่อกัน 3 วันทำการ
ในวันทำการที่ 4 ราคาหุ้นก็เปิดตลาดต่ำกว่าราคาปิดวันก่อนถึง 5 เปอร์เซ็นต์ทันที
คำสั่งขายจำนวนมหาศาลทะลักออกมาราวกับน้ำหลาก
เห็นได้ชัดว่ามีคนกำลังชอร์ตหุ้นอยู่เบื้องหลัง
ซูหว่านฉิงทำงานล่วงเวลาในห้องทำงานติดต่อกันเต็ม ๆ หนึ่งสัปดาห์
ทุกวันเธอเข้าบริษัทตอน 7 โมงเช้า และกว่าจะกลับก็เป็นเวลาตี 2
บนโต๊ะทำงานของเธอเต็มไปด้วยเอกสารกองพะเนิน
หนังสือยกเลิกสัญญา หนังสือทวงสินเชื่อ กราฟราคาหุ้น และงบกระแสเงินสด
เลขานุการของเธอผลัดเวรกันสามกะ
แต่ตัวเธอเองไม่เคยเปลี่ยนกะเลยสักครั้ง
“คุณซูครับ ฝั่งบริษัทเดินเรือมีพันธมิตรอีก 2 รายส่งหนังสือแจ้งความประสงค์ขอระงับความร่วมมือมาแล้วครับ”
“ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ พอถึงสิ้นเดือน อัตราการใช้กำลังขนส่งของเราจะลดลงต่ำกว่า 40 เปอร์เซ็นต์ครับ”
“ธุรกิจเดินเรือเป็นส่วนที่สร้างกระแสเงินสดได้มั่นคงที่สุดของกลุ่มบริษัท”
“ถ้ารายรับส่วนนี้ลดลงครึ่งหนึ่ง เดือนหน้าแม้แต่การจ่ายเงินเดือนก็จะมีปัญหาครับ”
น้ำเสียงของผู้อำนวยการฝ่ายการเงินเต็มไปด้วยความกังวลที่ข่มไว้ไม่อยู่
“แล้วทางธนาคารล่ะ?”
ซูหว่านฉิงนวดขมับ ใต้ตาคล้ำจัดราวกับแต่งตาสโมกกี้อาย