ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

ตอนที่ 25 เบาะแสของหลินจ้าน

6 นาที· 1.4K คำ

ยามดึก

โกดังชานเมืองทางเหนือ

เฮยเป่ายืนอยู่หน้าโกดัง ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ไม่ใช่เพราะประหม่า แต่เป็นเพราะคนสองคนที่ยืนอยู่ข้างเขาในตอนนี้

คนหนึ่งคือฉินเทียน หัวหน้าสี่ราชันสวรรค์แห่งหอเทพสงคราม เขาเคยพบอีกฝ่ายอยู่สองสามครั้ง

จึงรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนสนิทของคุณหลิน

อีกคนสวมเสื้อคลุมดำมิดชิดจนมองไม่เห็นใบหน้า

ยืนนิ่ง ๆ อยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยื้อน

แต่กลับทำให้เฮยเป่ารู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูก

เขาคลุกคลีอยู่ในวงการมาสามสิบปี เคยพบทั้งโจรโฉดที่เหี้ยมโหดที่สุด และมือสังหารที่อำมหิตที่สุด

แต่สัญชาตญาณบอกเขาว่า

คนคนนี้อันตรายยิ่งกว่าทุกคนที่เคยพบมา

“เฮยเป่า เอาของมาหรือยัง?” ฉินเทียนเอ่ยถาม

เฮยเป่ารีบล้วงห่อผ้าออกมาจากอก แล้วยื่นให้ด้วยสองมือ

ฉินเทียนรับมาแกะออก

ข้างในเป็นเศษโลหะขนาดเท่าหัวแม่มือ

ตรงรอยแตกสลักตราครึ่งหนึ่ง เป็นรูปหัวเหยี่ยวพร้อมเขี้ยว

นี่คือเศษป้ายคำสั่งที่หลินจ้านค้นได้จากตัวหวงเฉวียน

มันสะท้อนประกายเย็นเยียบของโลหะอยู่ใต้แสงไฟสลัว

“เทียนซู ดูนี่”

ฉินเทียนยื่นเศษโลหะให้ชายในเสื้อคลุมดำ

เทียนซูรับไป พลิกดูอยู่สองสามวินาที

ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ราวกับกระดาษทรายเสียดสีกับโลหะ “ป้ายเหล็กดำที่หอเทียนจีหลอมขึ้น รอยแตกยังใหม่ อายุไม่เกินหนึ่งปี”

“กรรมวิธีหลอมป้ายแบบนี้สูญหายไปนานแล้ว ทุกวันนี้มีเพียงเตาหลอมกระบี่ของหอเทียนจีที่ยังทำได้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป