ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

ตอนที่ 26 วันเกิดแสนอบอุ่น

7 นาที· 1.6K คำ

วันรุ่งขึ้นเป็นวันเกิดครบรอบ 20 ปีของหลินเหลิงเอ๋อร์

หลินจ้านไม่ได้บอกเรื่องป้ายคำสั่งกับใคร

บางเรื่อง เขาแบกรับไว้คนเดียวก็พอแล้ว

วันนี้เป็นวันเกิดของน้องสาว ต่อให้เป็นเรื่องใหญ่แค่ไหนก็ต้องพักไว้ก่อน

หกโมงเช้า

โจวหลันก็เริ่มง่วนอยู่ในครัวแล้ว

นวดแป้ง รีดแผ่นแป้ง ปรุงไส้ ทุกการเคลื่อนไหวลื่นไหลคล่องแคล่ว

หลังย้ายเข้าบ้านใหม่ ห้องครัวก็กว้างกว่าห้องเช่าเก่าหลายเท่า

แค่เตาอย่างเดียวก็มีถึงสี่เตา

แต่โจวหลันยังเคยชินกับการทำอาหารบนเตาที่เล็กที่สุดตรงมุมห้อง

เธอบอกว่าตรงนั้นอยู่ใกล้หน้าต่าง

มองเห็นคนที่กลับมาจากข้างล่างได้

หลินเหลิงเอ๋อร์บอกอยู่เสมอว่าไม่ต้องตื่นเช้าขนาดนี้ก็ได้

เธอออกไปซื้อเค้กเองได้

แต่โจวหลันยืนกรานจะห่อเกี๊ยวด้วยมือตัวเองสักมื้อ

ลูกบ้านหลินฉลองวันเกิด แม่ต้องห่อเกี๊ยวให้ด้วยตัวเอง

นี่เป็นกฎที่แม่สามีสอนเธอในวันที่แต่งเข้าตระกูลหลิน

หลังแม่สามีจากไป เธอก็ยังรักษาธรรมเนียมนี้ไว้

“แม่คะ หนูช่วยนะ”

ซูหว่านฉิงผูกผ้ากันเปื้อนแล้วเดินเข้าครัว

เธอตั้งใจเลื่อนการประชุมทั้งหมด และมาถึงบ้านตระกูลหลินตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า

ตอนแรกโจวหลันยังปฏิเสธ บอกว่าเธอเป็นประธานบริษัทตระกูลซู

จะให้มาทำงานหนักแบบนี้ได้ยังไง

แต่ทนการตื๊ออ้อนวอนของซูหว่านฉิงไม่ไหว

โจวหลันจึงแบ่งไส้ใส่อ่างหนึ่งให้เธอ

ผู้หญิงสองคนง่วนอยู่ในครัว

คนหนึ่งรีดแป้ง อีกคนห่อไส้ เข้าขากันราวกับเป็นแม่ลูก

ในห้องนั่งเล่น หลินเหลิงเอ๋อร์ขดตัวอยู่บนโซฟาดูโทรทัศน์

ส่วนหลินจ้านกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ที่ระเบียง

“แน่ใจแล้วเหรอ?”

เสียงฉินเทียนดังมาจากปลายสาย

“ยืนยันแล้วครับ”

“ตราประทับครั่งบนสำนวนคดีใส่ร้ายเมื่อครั้งนั้น ตรงกับตราเขี้ยวพญาอินทรีบนป้ายคำสั่งทุกประการ ทั้งทิศทางของลาย ความลึกตื้น และรอยบิ่นเล็ก ๆ ทุกจุดเหมือนกันหมด”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป