"ผู้พันฉู่กับภรรยากลับบ้านรึ?"
"อืม "
มีเพื่อนบ้านเห็นทั้งสองเดินเคียงข้างกัน ก็ทักทายอย่างอัธยาศัย
ต้องยอมรับว่า สองสามีภรรยาคู่นี้ดูเหมาะสมกันยิ่งนัก
ความสูงของฉู่หมิงโจวเลยหนึ่งเมตรเก้าสิบขึ้นไป เป็นสัดส่วนห้าต่อแปดตามแบบฉบับ ขายาวมาก ช่วงไหล่กว้างกับเอวที่เพรียวแน่นตัดกันอย่างชัดเจน หุ่นสามเหลี่ยมคว่ำ เต็มไปด้วยพละกำลัง
หลินอันอันเองก็สูงหนึ่งเมตรหกสิบเจ็ด นับว่าสูงในหมู่สาวใต้ แถมเธอยังผอมเพรียวก็ยิ่งดูโปร่งสูง ไม่ต่างจากสาวแถบภาคตะวันตกเฉียงเหนือมากนัก
แต่เมื่อเธอยืนข้างฉู่หมิงโจวก็ดูเป็นคนตัวเล็กน่าทะนุถนอม เงาของฉู่หมิงโจวทาบลงมาก็สามารถปกคลุมเธอได้ทั้งตัว อีกทั้งหลินอันอันเองก็มีท่าทางพึ่งพิงเขาโดยไม่รู้ตัว ก็ยิ่งดูเหมือนลูกนกที่ถูกปกป้องอยู่ภายใต้ปีก
ฉู่หมิงโจวแต่ไหนแต่ไรไม่เคยใส่ใจรูปลักษณ์ตนเอง เขาคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ไร้ค่าที่สุด มีแต่คนตื้นเขินเท่านั้นที่ยึดติดกับเปลือกนอก
เทียบกับเปลือกนอกแล้ว เขาสนใจว่าการฝึกของตนสมบูรณ์แบบหรือไม่ การบัญชาการแม่นยำหรือไม่ ฝีมือปืนแม่นยำเพียงใด ความสามารถทางการทหารก้าวหน้าหรือไม่
แต่ตอนนี้... เขากลับเริ่มทบทวนตัวเองท่ามกลางคำพูดของหลินอันอันที่ว่า ‘สามีหล่อจัง ฉันชอบที่สุด’ และเป็นครั้งแรกที่รู้สึกยินดีที่ตนมีรูปโฉมดี อย่างน้อยภรรยาสาวของเขาก็ชอบมาก ถึงขั้นที่ตอนไม่มีแรงยังเอามือประคองใบหน้าเขาแล้วสะอื้น บอกว่าหน้าตาดีจริง ๆ ถูกทำเอาแทบตายก็ยอม