ตลอดทาง หลินอันอันมีจิตใจที่หม่นหมองอยู่บ้าง
ภาพที่หลี่ลู่ซูบผอมจนผิดรูปยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ ทำเอาอดสงสารใจหายไม่ได้
คนที่เคยดูดี กลับกลายเป็นซูบโทรมถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่ามีความขื่นขมซ่อนอยู่เบื้องหลังมากเพียงไหน
ฉู่หมิงหลานและฉู่หมิงอวี่สังเกตได้ว่าหลินอันอันมีอารมณ์ผิดปกติ จึงไม่กระโดดโลดเต้นเหมือนก่อนหน้านี้ กลับเดินตามเธอไปเงียบ ๆ
"พี่สะใภ้ เป็นอะไรไปหรือเปล่า? เพราะพี่สาวคนเมื่อกี้หรือ..."
หลินอันอันได้สติ มองแววตาเปี่ยมกังวลของฉู่หมิงหลาน แล้วยิ้มเจื่อน ๆ "ไม่เป็นไรเสี่ยวหลาน แค่เห็นพี่สาวที่บ้านอาโหลวเป็นแบบนั้นแล้วรู้สึกแย่นิดหน่อย"
ฉู่หมิงอวี่เข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าไร้เดียงสา "พี่สะใภ้ ทำไมพี่สาวคนนั้นผอมจังเลยล่ะ? เธอป่วยหรือเปล่า?"
หลินอันอันลูบหัวฉู่หมิงอวี่เบา ๆ "อาจเป็นเพราะเธอเจอเรื่องแย่ ๆ มา ทนทุกข์มาเยอะ เพราะงั้นพวกเราต้องรู้จักถนอมชีวิตตอนนี้ และใส่ใจคนรอบข้างให้มาก ๆ เข้าใจไหม"
ฉู่หมิงอวี่พยักหน้าอย่างครึ่งเข้าใจครึ่งไม่เข้าใจ
หลินอันอันย่อมไม่พูดอะไรมากมายกับเด็กสองคนนี้ เรื่องพวกนี้ถ้าพูดแบบตื้น ๆ ก็เป็นเรื่องครอบครัวไม่ปรองดอง ถ้าพูดให้ลึกก็เป็นเรื่องของความเป็นมนุษย์
พอเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์ ก็มักเป็นหัวข้อที่โหดร้ายที่สุด...