"พี่!" หลินจื่อหวยได้ยินคนอื่นบอกว่าพี่สาวตัวเองมาก็รีบรุดมาไม่หยุด เห็นในห้องทำงานมีเพียงหลินอันอันกับพันกั๋วหยางก็พุ่งตัวเข้ามาทันที
ข้างหลังเขายังมีเด็กสาวคนหนึ่งตามมาด้วย คนนี้หลินอันอันก็รู้จัก เป็นหนึ่งในนักร้องนำของคณะศิลปิน ชื่อตู้เจวียน ดูเหมือนจะอายุเท่าหลินจื่อหวย เพิ่งบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน
"พี่อันอัน" ตู้เจวียนก็ยิ้มทักทายหลินอันอัน
หลินอันอันยื่นตะกร้าให้หลินจื่อหวย "ข้าวแปดอย่าง เหลือไว้ให้แกสองถ้วยนะ"
"หา?" หลินจื่อหวยรับไปทันที เปิดดู แล้วหยิบถ้วยหนึ่งส่งให้ตู้เจวียน "นี่เป็นอาหารพื้นเมืองของบ้านเราที่เมืองซู เอาไปสิ"
"นี่..."
ตู้เจวียนหน้าแดงระเรื่อ ดูเขินอายเล็กน้อย
หลินจื่อหวยเห็นเธอไม่กล้ารับ ก็ยัดใส่มือเธอตรง ๆ "พี่สาวฉันทำนะ เธอถือไปกินเถอะ"
หลินอันอันเลิกคิ้วนิด ๆ แล้วเหลือบมองพันกั๋วหยาง ดูเหมือนจะจับสังเกตอะไรบางอย่างที่แปลกไป...
"ขอบใจนะจื่อหวย ขอบคุณพี่อันอัน"
"ไม่เป็นไร"
สายตาของพันกั๋วหยางกวาดไปมาระหว่างหลินจื่อหวยกับตู้เจวียน แล้วหยอกว่า "จื่อหวย แกแบ่งให้ตู้เจวียนแบบนี้ แล้วคนอื่นในคณะจะเอายังไง?"
หลินจื่อหวยชะงักนิดหนึ่ง ใบหน้าฉายแววลนลาน มีสีแดงจาง ๆ ที่หลังหูซึ่งแทบสังเกตไม่เห็น "พี่ใหญ่พัน อย่าแกล้งผมเลย ตู้เจวียนเป็นเพื่อนที่ดีของผม..."
ตอบไม่ตรงคำถามเลย
หลินอันอันดึงบทสนทนากลับมา ถามถึงความเป็นอยู่ของหลินจื่อหวยแทน
คุยกันแต่เรื่องจิปาถะธรรมดา ๆ ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นอย่างรวดเร็ว
"พี่สะใภ้ ข่าวดี" ลู่ชิงมาเร็วไปเร็ว
เห็นว่ามีเรื่องสำคัญต้องคุย พันกั๋วหยางก็พยักหน้าให้หลินอันอัน แล้วพาหลินจื่อหวยกับตู้เจวียนออกไปข้างนอกก่อน