บรรยากาศเงียบงันระหว่างทั้งสองดำเนินต่อไปจนรถแล่นเข้าสู่คฤหาสน์ตระกูลหลิง
ภายในคฤหาสน์ซึ่งมีพื้นที่นับพันตารางเมตร จอดรถหรูไว้เต็มไปหมด ผู้ที่มาร่วมงานส่วนใหญ่ล้วนเป็นบุคคลสำคัญจากตระกูลใหญ่ในเมืองจิง
คฤหาสน์ตระกูลหลิงเป็นสวนแบบเรือนสี่ประสานสไตล์จิงดั้งเดิม ผสมผสานเข้ากับรสนิยมสมัยใหม่
ภายในเรือนสี่ประสานสไตล์จิงมีทั้งศาลาและหอสูง หินเขียวกับสายน้ำใส ทุกรายละเอียดล้วนเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายทางวัฒนธรรม
เฉียวหรูอี้มาที่นี่ไม่บ่อยนัก ครั้งล่าสุดก็เป็นตอนที่ตามหลิงเช่อมาคารวะปีใหม่คุณปู่หลิง
คฤหาสน์ใหญ่โตเช่นนี้ นอกจากคุณปู่หลิงแล้ว ยังมีเพียงบรรดาคนรับใช้กับยามอีกกว่าร้อยคน
ส่วนหลิงเช่อ หลานชายผู้กตัญญู ก็แทบไม่เคยมาเยี่ยมคุณปู่ของเขาสักกี่ครั้งตลอดทั้งปี
ทันทีที่ลงจากรถ หลิงเช่อกำลังจะพาเฉียวหรูอี้เข้าไปด้านใน แต่กลับเห็นเธอยกชายกระโปรงเดินฉับ ๆ เข้าไปก่อน โดยไม่รอเขาเลยสักนิด
ตั้งแต่ทางเข้าเขตสวนก็ปูพรมแดงยาวหลายร้อยเมตร สองข้างทางมีชายชุดดำยืนอยู่หลายสิบคน
เมื่อเห็นหลิงเช่อกับเฉียวหรูอี้ พวกเขาก็พร้อมใจกันโค้งคำนับ “สวัสดีครับคุณชาย สวัสดีครับคุณนาย!”
ช่างจัดงานใหญ่โตไม่เบา
เฉียวหรูอี้เพิ่งเดินเข้าไป โจวซิงซิงก็เห็นเธอเข้าในทันที เธอสวมชุดกระโปรงสั้นสีฟ้า รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาต้อนรับ “หรูอี้ ในที่สุดเธอก็มาสักที! ฉันรอเธอตั้งนานแล้ว!”
โจวซิงซิงเป็นญาติฝ่ายแม่ของหลิงเช่อ อีกทั้งตระกูลโจวยังเป็นตระกูลใหญ่ ดังนั้นงานวันเกิดคุณปู่หลิงจึงเชิญตระกูลโจวมาด้วย
โจวซิงซิงเหลือบมองหลิงเช่อที่เดินตามเข้ามาด้านหลัง ก่อนกระซิบถามข้างหูเฉียวหรูอี้ “ช่วงนี้พี่ชายฉันยังทำตัวดีอยู่ไหม?”