บนโต๊ะอาหาร เฉียวหรูอี้จ้องใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่นของเขา ขณะที่ชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามกำลังหั่นสเต๊กอย่างสง่างาม
เธอถามว่า “เรื่องที่เครือแอลเอสจับมือร่วมงานกับจีเอ็มนี่มันยังไงคะ?”
หลิงเช่อไม่เงยหน้า เพียงยิ้มบาง ๆ “คงเพราะคุณน้าเห็นว่าช่วงนี้คุณว่างเกินไปละมั้ง”
ปากเสียจริง!
ช่วงนี้เธอเหนื่อยแทบตายอยู่แล้วนะ!
เฉียวหรูอี้ถลึงตาใส่เขา “ไม่ใช่ความคิดของคุณหรือคะ?”
หลิงเช่อเงยตาขึ้น ถามด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย “ผมจะทำไปเพื่ออะไร? บริษัทเล็ก ๆ ของคุณ ผมยังไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย”
คำพูดของเขาฟังดูวางอำนาจ แต่ก็ใช่ว่าจะไร้เหตุผล
เครือแอลเอสเป็นบริษัทชั้นนำที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจิงและทั่วประเทศ ครอบคลุมธุรกิจสำคัญภายในประเทศ ทั้งการเงิน ปิโตรเลียม รถยนต์ และการผลิตเครื่องบิน บริษัทลูกในเครือก็ยังครอบคลุมธุรกิจหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการก่อสร้าง เภสัชกรรม และอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงห้างสรรพสินค้าและธุรกิจทองคำกับอัญมณี
บริษัทลูกเพียงแห่งเดียวที่แยกออกมาก็ล้วนเป็นผู้นำในวงการทั้งนั้น
“แล้วทำไมคุณน้าถึงคิดจะบุกตลาดแฟชั่นขึ้นมาล่ะคะ?” เฉียวหรูอี้ไม่เข้าใจ
หลิงเช่อว่า “บางทีเขาก็คงว่างมากเหมือนกัน”
คุยกันต่อไม่ไหวแล้ว เฉียวหรูอี้กลอกตามองเขา ก่อนจะหั่นสเต๊กในมืออย่างแรง
หลิงเช่อเห็นท่าทางตอนเธอหั่นสเต๊กแล้วเหมือนกำลังระบายความแค้นมหาศาล จึงถามว่า “วันนี้สูกุ้ยไปหาคุณหรือ?”
เฉียวหรูอี้หยิบการ์ดเชิญออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา “วันเกิดคุณปู่ของคุณ เธอเชิญคุณไปร่วมงานค่ะ”