หลังร่วมร่างกับสามี

ตอนที่ 27 จิ้งหลาง ข้าจะแต่งกับท่านเป็นภรรยาเอก

7 นาที· 1.5K คำ

ยามจื่อเค่อที่สาม รถม้าของสกุลเซียวก็มาถึง ทว่าเซี่ยเจาชิงไม่ได้ถูกส่งไปยังสกุลเซียว หากถูกลอบส่งไปยังเรือนเล็กอันงดงามแห่งหนึ่งในเมืองหลวง

เพราะเรื่องที่เซี่ยเจาชิงแกล้งตายเพื่อหลบหนี เป็นความประสงค์ของเซียวจิ้ง ฮูหยินแม่ทัพเซียวทั้งสองจึงไม่รู้เรื่อง

เรือนจิ่งเฉิง

ทันทีที่เซียวจิ้งเห็นเซี่ยเจาชิง ลมหายใจพลันสะดุด เขาโอบคนที่เฝ้าคะนึงถึงทั้งวันทั้งคืนไว้ในอ้อมแขนอย่างห้ามตนเองไม่ได้

“ชิงชิง!”

“อูย... จิ้งหลาง ข้ามีบาดแผลอยู่”

ชั่วขณะที่เซี่ยเจาชิงเห็นเซียวจิ้ง นางพลันรู้สึกราวกับห่างกันไปนานแสนนาน ความคิดฟุ้งซ่านทั้งปวงมลายหาย เหลือเพียงความคิดถึงกับความน้อยเนื้อต่ำใจที่อัดแน่นในอก

“เจ็บหรือไม่? ขอโทษ... มือข้าหนักเกินไป”

แววตาของเซียวจิ้งเอ่อท้นด้วยความทะนุถนอมและความร้อนรน เขาทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ระมัดระวังทุกการกระทำ กระทั่งดวงตาแดงก่ำ

เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้นของเซียวจิ้ง เซี่ยเจาชิงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง กระแสอุ่นสายหนึ่งพลุ่งท่วมจิตใจ ขณะเดียวกันก็มีความรู้สึกเปรี้ยวฝาดจาง ๆ เอ่อล้นจนเต็มอก

นางถึงกับรู้สึกผิดที่ก่อนมาถึงนี้เคยสงสัยว่าเซียวจิ้งคิดจะรับนางเป็นอนุภรรยานอกเรือน นางไม่ควรสงสัยคนรักของตนเลย

เขารักนางยิ่งกว่าชีวิตอย่างชัดเจน

สกุลเซี่ยทอดทิ้งนาง แม้แต่ฐานะสักอย่างก็ไม่ยอมมอบให้ กลับโยนนางมาที่สกุลเซียวราวกับขยะ

ยามนี้ มีเพียงจิ้งหลางที่มองนางประหนึ่งของล้ำค่า

นางจะสงสัยในใจจริงของเขาได้อย่างไรอีก?

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เซี่ยเจาชิงก็กอดเซียวจิ้งแน่น

“จิ้งหลาง ข้าเหลือเพียงท่านแล้ว...”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป