ท่านผู้ตัดสินสุดเย็นชา? กลิ่นอายผีหนุ่มแทบทะลักออกมา

ตอนที่ 42 ฉันว่านายบ้าแล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 42: ผมว่าคุณบ้าไปแล้ว

“โจวเป่ยไค เพศชาย อายุยี่สิบเจ็ดปี อัลฟ่าระดับ B ทำงานเป็นพนักงานเอกสารที่สำนักพิมพ์หนังสือพิมพ์แห่งหนึ่ง จากข้อมูลที่ตรวจสอบมา ชีวิตที่ผ่านมาอย่างราบรื่น ทั้งเพื่อนร่วมงานและญาติต่างบอกว่าเขาเป็นคนดี”

สวี่เฮิงโจวสรุปประเด็นสำคัญอย่างหมดความอดทนภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที

เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังป่วยหนักจนเที่ยวหาหมอไม่เลือก หวังพึ่งหนวดสัมผัสทางจิตของจงสวิน หรือว่าเป็นเพราะอัตราความแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ของมันกันนะ?

ใช่แล้ว ไม่ผิด สวี่เฮิงโจวเคยอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำ ตอนสอบเข้าศาลชี้ขาดเมื่อครั้งนั้น แบบทดสอบคำถามหลายชุดของเขาก็ไม่เคยทำได้คะแนนเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์

โจวเป่ยไคเห็นเพียงทั้งสองพูดคุยกันสั้น ๆ ไม่กี่ประโยค

“ในเมื่อเสี่ยวจางยังไม่กลับมา งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” โจวเป่ยไคเห็นได้ชัดว่าไม่อยากพัวพันกับเรื่องนี้ เขาชี้ไปทางห้องข้าง ๆ อย่างระมัดระวังและกระวนกระวาย

สวี่เฮิงโจวกำลังจะโบกมือ จงสวินก็เอ่ยเสียงดังฟังชัดว่า “ครับ ผมขอขอบคุณแทนพี่สาวลูกพี่ลูกน้องสำหรับความห่วงใยของคุณ”

สวี่เฮิงโจว: “?” พี่สาวลูกพี่ลูกน้องอะไรของเขา?

โจวเป่ยไคแปลกใจเล็กน้อย “คุณเป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องของเสี่ยวจางเหรอ?”

“ใช่ครับ คุณป้าบอกว่าบ้านใกล้จะมีฝุ่นจับเต็มไปหมดแล้ว เลยให้ผมมาช่วยดูแล บังเอิญเจอหัวหน้าสวี่พอดี เขาเป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องผม เรารู้จักกันครับ” จงสวินพูดหน้าตาเฉย

สวี่เฮิงโจว: “……”

โจวเป่ยไคพยักหน้าหงึก ๆ แล้วพึมพำว่า “ครอบครัวใหญ่เหมือนกันนะครับ”

ประตูเหล็กของทางหนีไฟเปิดออกแล้วปิดลง โจวเป่ยไคกลับไปแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป