ท่านผู้ตัดสินสุดเย็นชา? กลิ่นอายผีหนุ่มแทบทะลักออกมา

ตอนที่ 35 ฉันสัญญากับนาย

7 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 35: ฉันขอสัญญากับคุณ

อัลฟ่าตัวแข็งแกร่งหมดสติไป

เมิ่งจิ้งทิงจ้องมองเขาจากมุมสูง ราวกับต้องการจดจำใบหน้านี้เอาไว้

จงสวินเดินเข้ามา “ไปกันเถอะ”

ทั้งสองหันหลังเดินจากไปท่ามกลางราตรี

งานเลี้ยงใต้ดินใช้บัตรเชิญในการเข้าออก เพื่อปกปิดความเป็นส่วนตัวของแขกและป้องกันไม่ให้คนอื่นพบเห็น การ “เฝ้าระวัง” ภายนอกจึงไม่รัดกุมนัก จงสวินกับเมิ่งจิ้งทิงจึงหนีออกมาได้อย่างสบาย ๆ

รถแล่นรวมไปกับกระแสจราจร หลังจากขับไปได้สิบนาที ทั้งคู่ยังเลี้ยวเข้าไปกินผัดเส้นที่ถนนคนเดินด้วยซ้ำ

หน้ากากถูกทำลายไปนานแล้ว เสื้อคลุมถูกโยนไว้ที่เบาะหลัง ทั้งคู่เปลี่ยนเป็นชุดลำลองสำรอง ดูราวกับคู่รักที่กำลังออกเดตกัน

“เติมน้ำส้มสายชูให้หน่อย” จงสวินว่า

เมิ่งจิ้งทิงเหลือบมองเขา หยิบขวดน้ำส้มสายชูมาเทให้ จงสวินคลุกเคล้าเล็กน้อย รสชาติพอดีกับที่เขาชอบ

“นายทำได้ยังไง?” เมิ่งจิ้งทิงถาม

จงสวินชะงัก เข้าใจว่าเขาถามว่าทำไมตอนออกมาจากห้อง คนมากมายถึงไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเขา

เรื่องนี้พูดยาก จะให้บอกว่า “อ้อ ในทะเลจิตของฉันมีสารปนเปื้อนอยู่ตัวหนึ่ง” ก็ไม่ได้

เมิ่งจิ้งทิงเป็นผู้พิพากษาระดับ S จุดยืนชัดเจน เป็นปฏิปักษ์กับสารปนเปื้อนอย่างสิ้นเชิง

“นายเชื่อฉันก็พอ” จงสวินย้ำ “บางเรื่องยังไม่ถึงเวลาที่จะบอกนาย”

“เมิ่งจิ้งทิง ฉันไม่อยากโกหกนาย”

บางทีอาจเพราะถูกคำว่า “คนโกหก” ของเมิ่งจิ้งทิงกระทบใจ ประโยคหลังจงสวินจึงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ราวกับกำลังให้คำมั่นสัญญา

เมิ่งจิ้งทิงว่า “นายปิดบังเรื่องฉันไว้หลายอย่าง”

“ฉันรู้” จงสวินกล่าว “ผู้ชายหกนิ้วคนนั้นบนชั้นสาม นายรู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นใคร?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป