ท่านผู้ตัดสินสุดเย็นชา? กลิ่นอายผีหนุ่มแทบทะลักออกมา

ตอนที่ 34 เป็นนายเหรอ?

7 นาที· 1.6K คำ

บทที่ 34: เป็นคุณเหรอ?

คำว่า “คนโกหก” ดังชัดเจนท่ามกลางเสียงประกอบแสบแก้วหู จงสวินเผลอคิดจะถามว่า “ฉันโกหกอะไร?” แต่ชั่วขณะต่อมาก็ยิ้มออกมาอย่างปล่อยวาง

ก็จริงนี่นา?

ทั้งที่รับปากเขาไว้แล้วว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต แต่กลับทำให้เขาผิดหวังมาตลอดสิบกว่าปี

แต่ไม่เป็นไร จงสวินคิดในใจ ยังไงก็ต้องมีใครสักคนชดใช้ให้กับเรื่องนี้

เขาตบแขนที่เมิ่งจิ้งทิงรัดไว้แน่นตรงหน้าท้องเบา ๆ แล้วชี้ขึ้นไปด้านบน

ห้องจัดเลี้ยงใต้ดินขยายขึ้นไปได้เพียงสามชั้น ชั้นหนึ่งกว้างขวางที่สุด เหมาะสำหรับจัดเลี้ยงแขก ชั้นสองเป็นห้องพักที่ค่อนข้างคับแคบ ส่วนชั้นสามอยู่ชิดกับพื้นกระเบื้องของพิพิธภัณฑ์ด้านบนพอดี เนื่องจากโครงสร้างสอบเข้าด้านบน จึงมีห้องอยู่เพียงสองห้อง

เมิ่งจิ้งทิงใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวจงสวิน อีกข้างจับขอบหน้าต่างด้านนอก แรงแขนมหาศาลจนกล้ามเนื้อบิดเกร็งราวกับเหล็กเส้น เขาพยุงร่างของทั้งสองที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศให้ขยับเข้าไปใกล้หน้าต่างสว่างไสวได้อย่างยากลำบาก

จงสวินไม่ทันได้สนใจมองข้างในด้วยซ้ำ กลับจิ้มแขนของเมิ่งจิ้งทิงเสียก่อน

เมิ่งจิ้งทิงส่งสายตาฉงนมาให้

จงสวินชูนิ้วโป้งให้ ซ้อมร่างกายมาดีมาก!

“……”

เมิ่งจิ้งทิงกลอกตาใส่เขาเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองในห้อง การตกแต่งเป็นสไตล์คลาสสิก ใช้ไม้แดงเป็นหลัก มีตู้หนังสือเต็มผนัง ด้านขวามีโต๊ะเขียนหนังสือ บนผนังแขวนภาพสีน้ำมันชายในชุดขุนนางกำลังใช้ดาบฟันหมีสีน้ำตาลจนตาย

คนธรรมดาจะมีแรงทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?

ความทะเยอทะยานที่สวนทางกับครรลองอันควรเผยให้เห็นออกมา

มีคนผลักประตูเข้ามา

คนที่เข้ามาสวมหน้ากากเช่นกัน แต่งกายด้วยสูทเรียบร้อย รูปร่างไม่ได้มีอะไรโดดเด่น ทว่าเมิ่งจิ้งทิงพลันสังเกตเห็นมือซ้ายของคนที่เป็นหัวหน้า มีนิ้วอยู่หกนิ้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป