ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 31 ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

7 นาที· 1.5K คำ

ซูเถาตกใจจนเกือบโยนอุปกรณ์สื่อสารทิ้ง ร่างกายตอบสนองโดยสัญชาตญาณ เธอพุ่งเข้าไปในรถแล้วกระชากประตูปิดทันที

ชั่วขณะที่ประตูปิดลง เธอเห็นขนนกสีแดงฉานปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า เลือดสาดกระเซ็นเปื้อนกระจกหน้ารถจนภาพตรงหน้ากลายเป็นสีแดงฉาน

จากนั้นร่างไร้วิญญาณก็ร่วงกระแทกกระจกหน้ารถอย่างแรง เสียงดังโครม

กระจกแตกกระจายทันที

“เชี่ย!” กวนจื่อหนิงที่นั่งอยู่ตรงเบาะคนขับสบถ ก่อนก้มหลบเศษกระจก

เมื่อไม่มีสิ่งใดขวางกั้น ซูเถาก็เห็นร่างเต็ม ๆ ของซอมบี้กลายพันธุ์ตัวนั้น—ปีกสีแดงขนาดมหึมา ข้อต่อกระดูกแปลกประหลาด และเด็กหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่ผิวกลับเป็นสีเขียวคล้ำ

มันข้ามหลังคารถมา ปีกใหญ่แทบจะบดบังดวงอาทิตย์ จนทั่วบริเวณมืดมิดไร้แสง

มันก้มมองซูเถา ดวงตาสีเทาจับจ้องเธอ ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงชะงักไปชั่วขณะ

ทันใดนั้นซูเถาก็ได้ยินเสียงปืน กระสุนเจาะปีกซ้ายของมันจนร่างเอียงเซไปด้านหนึ่ง

ขณะเดียวกัน ระบบก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมา 【ค้นพบเบาะแสภารกิจลับ: โรงรถร้าง】

ซูเถาตกตะลึงอย่างหนัก

“อยู่ในรถ ห้ามลงมาเด็ดขาด!” กวนจื่อหนิงถีบประตูรถออก ชักปืนแล้วพุ่งตรงออกไป

พร้อมกันนั้นเผยตงกับเฉินเทียนเจียวและพวกก็มาถึง ล้อมเด็กหนุ่มปีกประหลาดที่บาดเจ็บไว้ทุกด้าน

“พวกคุณก็อยากฆ่าผมเหมือนกันใช่ไหม?” เสียงนั้นใสเยาว์วัยและยังเจือความไร้เดียงสาของเด็กหนุ่ม

ปีกของมันหุบลง แล้วค่อย ๆ เลือนหายไปจากแผ่นหลัง

เมื่อไม่มีปีกประหลาดคู่นั้น มันก็ดูแทบไม่ต่างจากเด็กหนุ่มธรรมดาทั่วไป

“ผมแค่อยากกลับบ้าน พวกเขาเข้ามาหาเรื่องผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป