พ่อเฮงซวยทิ้งเงิน 3,000 เหรียญสหพันธ์ไว้ให้ แถมสือจื่อจิ้นยังจ่ายค่าเช่าล่วงหน้า ทำให้ซูเถามีเงินคล่องมือขึ้นไม่น้อย
กลับถึงบ้าน เธอก็รีบสั่งซื้อเตียงไม้แท้ให้ตัวเองทันที ทั้งยังเลือกโซฟาผ้าสีขาวโครงไม้แท้ราคาถูกมาชุดหนึ่ง วางไว้ในห้องรับแขกใหญ่ที่ว่างเปล่า
เธอยังทุบกำแพงที่เชื่อมห้องรับแขกกับทางเดินทิ้งด้วย
เธอตั้งใจจะใช้ห้องรับแขกเป็นที่ต้อนรับแขก ต่อไปหากมีผู้เช่ามา ก็จะคุยธุระกันที่นี่
นอกจากนี้ ห้องน้ำที่ว่างเปล่าของเธอยังได้รับการติดตั้งโถสุขภัณฑ์ อ่างล้างหน้า และห้องอาบน้ำแบบแยกส่วนเปียกแห้งอย่างฟุ่มเฟือย
ทั้งหมดใช้เงินไป 1,560 เหรียญสหพันธ์
เธอยังเปิดห้องพักเดี่ยวเพิ่มอีกห้อง และใช้เงินไปอีก 1,000 เหรียญสหพันธ์
ภายในห้องก็เพิ่มสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานแบบเดียวกัน ทั้งเตียงไม้แท้ ฝักบัว โถสุขภัณฑ์ และอ่างล้างหน้า
เธอใจกว้างถึงขั้นจัดตู้เสื้อผ้าไม้แท้ใบใหญ่ให้ด้วย ทำให้เงินหายไปอีก 830 เหรียญสหพันธ์
สุดท้าย เธอตั้งค่าห้องนี้ให้เช่าแบบรายเดือน
เงินที่เหลือ 3,653 เหรียญสหพันธ์ เธอตั้งใจจะเก็บไว้ เพราะระบบต้องใช้เงินถึง 10,000 เหรียญจึงจะเลื่อนเป็นระดับ 2 ได้...
แค่คิดซูเถาก็เจ็บใจแล้ว