ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 22 ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

6 นาที· 1.5K คำ

“ซูเจิ้งชิง คุณรับปากฉันไว้แล้วว่าก่อนแต่งงานจะต้องได้เข้าไปอยู่ในเถาหยาง ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงเดือนก็จะถึงกำหนดแต่งงานที่ตกลงกันไว้แล้ว บ้านในเถาหยางทยอยเปิดให้เช่าตั้งหลายชุด แต่ก็ยังไม่เห็นสักห้องตกถึงมือคุณเลย วันนี้ฉันได้ยินมาว่าห้องพักคู่ไม่มีแล้ว เหลือห้องชุดหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นแค่สองห้อง คนสมัครตั้งเยอะ คุณกับฉันจะมีโอกาสได้ห้องไหม?”

ซูเจิ้งชิงถูกแฟนสาวซักจนหงุดหงิด เขาโยนบุหรี่ที่สูบไปได้ครึ่งมวนลงพื้น

“พรุ่งนี้ฉันจะซื้อของสักหน่อย แล้วไปเถาหยาง”

คิดจะเอาของไปฝากสินะ

แฟนสาวชะงัก ก่อนพึมพำว่า “เอาของไปฝากก็ได้ แต่ไม่เห็นต้องควักเงินเองเลย พ่อคุณกับแม่เลี้ยงของคุณจนป่านนี้ยังไม่ช่วยเรื่องแต่งงานสักอย่าง...”

ก่อนวันสิ้นโลก ฝ่ายชายที่จะแต่งงานมีใครไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องบ้านกับรถบ้าง?

ตอนนี้โลกสิ้นสภาพแล้ว ไม่มีเงื่อนไขให้ทำอย่างนั้น แต่บ้านเช่ากับของฝาก ฝั่งเจ้าบ่าวก็ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้

ซูเจิ้งชิงหงุดหงิดเต็มที “พอเถอะ ฉันจะไปถามพ่ออีกที”

แฟนสาวถึงยอมเลิกพูด

เช้าวันถัดมา จวงหว่านลากกระเป๋าใบเล็กใบบใหญ่มาพร้อมเด็กสองคน ทั้งตัวเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความสุขต่อชีวิตใหม่

ฟ้ายังไม่ทันสว่าง ผู้คนจำนวนมากก็ไปรวมตัวกันหน้าประตูเถาหยาง พอเห็นจวงหว่านหอบสัมภาระมาพะรุงพะรัง พวกเขาก็รีบกรูกันเข้าไปหา

“สวัสดี คุณเป็นผู้เช่ารายใหม่ของเถาหยางหรือเปล่า ขอช่องทางติดต่อเจ้าของบ้านได้ไหม?”

“ตอนนี้เจ้าของบ้านอยู่ในเถาหยางไหม พวกเราขอไปพบได้หรือเปล่า?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป